YÎRMİALTINCI BÖLÜM... 1

RASULULLAH’IN SEFERLERİ (YOLCULUKLARI) 1

Rasulullahın Yolculuğa Çıktığı Gün. 1

Rasulullabın Yolculuğa Çıktığında Söylediği (Yaptığı Dua) 1

Rasulullah Yolcuyu Nasıl Uğurlardı?. 2

Rasulullah'ın Yolculukta Yürüyüşü Nasıldı?. 2

Rasulullahın Geceleyin Bir Yerde Konakladığında Yaptığı Dua. 3

Rasulullah1n Seher Vakti Yaptığı Dua. 3

Rasulullahın Hayvan Üzerinde Nafile Namaz Kıldığı 3

Rasulullahın Yolculuktan Döndüğünde Söyledikleri 3

Seferden Geldiğinde Rasulullah'ın Yaptığı Şey. 4

Rasulullahın Evine Geceleyin Gelmediği 4

 

YÎRMİALTINCI BÖLÜM

 

RASULULLAH’IN SEFERLERİ (YOLCULUKLARI)

 

Rasulullahın Yolculuğa Çıktığı Gün

 

1329) Abdurrahman İbn Ka'b'ın babası şöyle dedi:

Rasulullah'ın (s.a.v.), yolculuğa perşembe günü dışında çıktığı pek az olurdu.

1330) Ummu Seleme şöyle dedi:

"Rasulullah (s.a.v.) perşembe gününü severdi ve perşembe günün­de yolculuğa çıkmak hoşuna giderdi."[1]

1331) Hz. Aişe şöyle dedi:

"Rasulullah (s.a.v.) pazartesi ve perşembe günü yolculuğa çıkmayı severdi."[2]

 

Rasulullabın Yolculuğa Çıktığında Söylediği (Yaptığı Dua)

 

1332) İbn Abbas şöyle dedi:

Rasulullah (s.a.v.) bir sefere (yolculuğa) çıkmak istediğinde şu du­ayı yapardı:

"Allah'ım! Yolculuk esnasında arkadaş olan, geride kalan aileyi koruyup gözeten sensin. Allah'ım! yolculuktaki fitneden, dönüşün tasasından sana sığınırım. Allah'ım! Yeryüzünü bizim için kabzet yolculuğu bize kolaylaştırır."[3]

1333) Abdullah îbn Sercis şunu anlattı:

Peygamber (s.a.v.) bir yolculuğa çıktığında şu duayı yapardı.

"Allah'ım! Yolculuğun meşakkatinden, dönüşün tasasından, iyi halden kötüye dönmekten, mazlumun bedduasından, aile ve malda kötü halden sana sığınırım."[4]

1334) Abdullah îbn Ömer şunu söyledi:

Peygamber (s.a.v.) hayvanına binince yani yolculuğa çıkınca üç defa tekbir getirip şöyle derdi:

"Bunu, bizim hizmetimize vereni teşbih ve takdis ederiz, yoksa biz bunlara güç yetiremezdik. Biz şüphesiz Rabbimize döneceğiz." [5]

Daha sonra şöyle derdi:

"Allah'ım! Bu seferimde senden taatle takva ve amellerden rızana uygun olanı dilerim. Allah'ım! Yolculuğumuzu kolaylaştır, yerin uzaklı­ğım bize yaklaştır. Allah'ım! Yolculukta arkadaşım ve ailemi koruyup gözeten sensin.

Allah'ım! Yolculuğumuzda bize arkadaş ol. Ailemiz için halef (ko­ruyup gözeten) ol."[6]

1335) Ali îbn Rabia şunu anlattı:

Ali'ye binmesi için bir hayvan getirildi. Ayağını üzengiye koyunca:

-Bismillah, dedi. Üzerine oturup yerleşince; Allah'a hamdolsun! Bunu bizim hizmetimize vereni teşbih ve takdis ederiz, yoksa biz bun­lara güç yetiremezdik. Biz, şüphesiz Rabbimize döneceğiz, dedi. Sonra üç defa Allah'a hamdetti. Üç defa da tekbir getirdikten sonra:

-Seni her türlü kusur ve noksanlıktan teşbih ederim. Senden başka ilah yoktur. Ben kendime zulmettim. Beni bağışla dedi.

Daha sonra güldü. Ben:

-Ey müminlerin emiri! Niçin gülüyorsun? dedim. O da şu cevabı verdi:

-Ben, Rasulullah'm (s.a.v.), bu yaptıklarımı yaptığını sonra güldü­ğünü gördüm! Neden güldün ya Rasulaliah! dedim. O da şu cevabı verdi.

"Rab, kulu; Rabbim! Beni bağışla, dediğinde ondan hoşlanır ve şöyle der; "Kulum, benden başka günahları bağışlayacak birisinin ol­madığını bildi."[7]

 

Rasulullah Yolcuyu Nasıl Uğurlardı?

 

1336) Salim rivayet etti: İbn Ömer, yolculuğa çıkmak isteyen kim­seye:

-Yaklaş bana! Seni Rasulullah'm (s.a.v.) bizi uğurladığı gibi uğur-layayım, der ve şunları ilave ederdi:

"Dinini, emanetini ve işinin hatimelerini (sonuçlarını) Allah'a ıs­marlıyorum."[8]

1337) îbn Ömer şöyle dedi:

Peygamber (s.a.v.) ashabından birini uğurladığında şöyle derdi:

"Allah sana, takvayı azık kılsın! Günahlarını bağışlasın! Nerede olursan ol, seni hayırla karşılaştırsın."[9]

 

Rasulullah'ın Yolculukta Yürüyüşü Nasıldı?

 

1338) Urve rivayet etti:

Ben yanmdayken Usame'ye, Veda haccmda Rasulullah'm (s.a.v.) nasıl yürüdüğü soruldu. Usame:

-O, hayvanı kendi haline bırakıyor ve o şekilde gidiyordu. îmkân bulduğunda koşturuyordu" cevabını verdi. [10]

 

Rasulullahın Geceleyin Bir Yerde Konakladığında Yaptığı Dua

 

1339) Ibn Ömer şöyle dedi:

Rasulullah gazaya (savaşa) veya yolculuğa çıktığında karanlığın bastırdığı (gecenin olduğu) yerde (o yeri kastederek) şöyle derdi:

"Benim ve senin Rabbin Allah'tır. Senin şerrinden, senin içindeki­lerin şerrinden ve senin üzerinde yürüyenlerin şerrinden Allah'a sığını­rım. Her aslanın ve siyah renkli olanın, her yılan ve akrebin-şerrinden, beldenin sakinlerinin şerrinden ve her babanın ve doğmasına sebep ol­duğu şeyin şerrinden Allah'a sığınırım."[11]

 

Rasulullah1n Seher Vakti Yaptığı Dua

 

1340) Ebu Hureyre şöyle dedi:

Peygamber (s.a.v.)bir yolculukta olduğu ve seher vakti kalktığında:

"Bir dinleyen (şu sözümü) başkalarına işittirsin. Biz, Allah'a ni­metlerinden ve güzel imtihanından dolayı hamdederiz. Ey Rabbimiz! Bizi koru! Üzerimize bol nimetlerinin fazlasını ver. Bunu, Cehennemden Allah'a sığınarak söylüyorum" derdi.[12]

 

Rasulullahın Hayvan Üzerinde Nafile Namaz Kıldığı

 

1341) Enes şöyle anlattı:

"Rasulullah (s.a.v.), hayvanı üzerinde namaz kılmak istediğinde, kıbleye yönelir, namaz için tekbir alır, hayvanı kendi haline bırakır ve hayvanın yöneldiği tarafa doğru namazını kılardı." [13]

 

Rasulullahın Yolculuktan Döndüğünde Söyledikleri

 

1342) îbn Ömer şöyle dedi:

Rasulullah (s.a.v.), bir savaş, hac veya umreden döndüğü zaman, yüksek bir yerde üç defa tekbir getirir sonra şöyle derdi:

"Allah'tan başka ilâh yoktur. O, tektir. Ortağı yoktur. Mülk O'nundur. Hamd da O'na mahsustur. O, her şeye kadirdir. Biz dönen, tövbe eden kimseleriz. Rabbimize ibadet eden ve hamdedenleriz. Allah, sözünde sadıktır. Kuluna yardım etti. O, tek başına hizipleri (kabile ve grupları) yenmiştir."[14]

1343) îbn Abbks şöyle dedi:

Rasulullah (s.a.v.) yolculuktan dönmek istediğinde şöyle derdi:

"Biz dönenleriz, tövbe edenleriz ve ancak Rabbımiza Hamdedenle-riz."

Ailesinin yanma girdiğinde de:

-Biz Rabbimize dönüyoruz ve üzerimizde hiç bir günah bırakma­yacak şekilde Ö'na tövbe ediyoruz" derdi.[15]

 

Seferden Geldiğinde Rasulullah'ın Yaptığı Şey

 

1344) Abdurrahman îbn Ka'b îbn Malik'in babası şunu anlattı:

"Rasulullah (s.a.v.) bir seferden ancak, gündüz kuşluk vakti gelir­di. Geldiği zaman (işe) mescid'den başlar; orada iki rek'at namaz kılar, sonra orada otururdu." [16]

1345) Ka'b îbn Malik şöyle dedi:

"Rasulullah (s.a.v.), seferden geldiğinde, işe mescidden başlar ve orada iki rek'at namaz kılar sonra, cemaatin meselelerini halletmek ve onların hallerini hatırlarım sormak için bir süre otururdu." [17]

 

Rasulullahın Evine Geceleyin Gelmediği

 

1346) Enes îbn Malik şöyle dedi:

"Rasulullah (s.a.v,) ailesinin yanma (evine) geceleyin gelmezdi. Onların yanına ya sabah ya da akşamleyin gelirdi."[18]

 

⚠ Bu sayfada hata var mı? Bildirin!