Zekât - Peygamberinhayatihamidullah - 75. Sayfa

Zekât

1185. Bir Müslümanın dördüncü ve son görevi, Resûlullah tarafından belirlenen oranda malının belli bir yüzdesini Hükümetine vermesidir. Kur’an’da çok dikkat çekici bir ayette, bir tek cümle içinde “ekîmû’s-salâte ve âtû’z-zekâte” (Namazlarınızı kılınız ve zekâtlarınızı veriniz) denmektedir. Bu ayette, hem bu fani dünya hayatının hem de Ahiret hayatının tam bir uyum halinde olabilmesi için, insanın ruhî-mânevî yönü ile maddî yönü bir araya getirilmektedir. Müslümanın hayatının hiçbir yönü ihmal edilmemiş, her şey ayrıntılı olarak düşünülmüştür. Zekât asla bir yoksulu sevindirmek amacıyla verilen, isteğe bağlı bir malî fedâkârlık değildir; aksine, tamamen zorunlu bir vergidir. İlerde ayrı bir bölümde bu konuyu ayrıntılı olarak yeniden ele alacağız. Bununla birlikte belirtelim ki İslâm, dünyevî olan şeyi manevî bir konu haline getirerek, vergi ödeme yükümlülüğünü insan bilincine yerleştirmiştir. Bu, insana ya da Devlet’e karşı duyulan bir yükümlülük değil, Allah’a karşı bir borç, bir görev, dinî bir kuraldır (Daha ayrıntılı bilgi için bk. ilerde “Ekonomik Sistem” Bölümü, § 1616-1676).