UMMU'S-SAİB EL-ENSARİYYE (R. AHHÂ)

Rasûlüllah [S.A.V) yoksulları sever, onlarla birlikte otururdu. Um-mu's-Saib el-Ensariyye kelime-i şehâdeti getirmeden ve Rasûlüllah'a bey'at etmeden önce, RasûlüNah fS.A.V) onu, evinde ziyaret etmekten çekinmezdi..

Bir gün Rasûlüllah (S.A.V) onun evine geldi ve onun titrediğini gördü.

Rasûlüllah [S.A.V}:

—  Neyin var? Ummu's-Saib (veya Ummu'l-Museyyib)! Niye tit­riyorsun? dedi.

Ummu'i-Museyyib:

—  Sıtmadan (hummadan) dolayı. Allah onda bereket vermesin, dedi.

Peygamber (S.A.V):

—  Sıtmaya sövme. Çünkü o, körüğün demirin pisliğini giderdiği gibi Ademoğlunun günahlarını giderir, buyurdu.

Cabir îbn Abdiilah bu hadisi Ummu's-Saib'ten rivayet etmiştir. Ca-bir'den de, Ebu'z-Zubeyr rivayet etmiştir.[1]