Islam Tarihi - 118. Sayfa

Hz. Ali’nin Nimetin Artışını Şükre Bağlaması

- Hz. Ali şöyle buyurmuştur:

“Nimetin artışı şükre bağlıdır. Şükür arttıkça nimet de artar. Bu ikisi aynı ipte ve yanyana bulunmaktadırlar. Kuldan gelen şükür kopmadıkça Allah’tan gelen artış da kopmaz”.

- Hz. Ali şöyle buyurmuştur:

“Allah Teâlâ şükür kapısı açık bulunduğu müddetçe nimet ve rızıkları artırma kapısını kapamaz. Bunun gibi dua kapısı kapanmadığı sürece icâbet kapısını; tevbe kapısı kapanmadığı sürece de mağfiret (bağışlama) kapısını kapamaz. Size bu konularla ilgili bazı âyet-i kerimeler okuyayım: “Rabb’iniz ‘Bana dua edin; size icabet edeyim’ buyurdu” (Mü’min: 40/60) “Rabb’iniz size ‘Eğer şükrederseniz elbette size (nimetimi) artıracağım’ demişti” (İbrahim: 14/7). “Beni anın ki ben de sizi anayım!” (Bakara: 2/152). “Kim bir kötülük işler veya nefsine zulmeder, ondan sonra da Allah’tan af talebinde bulunursa, Allah’ı çok affedici ve merhametli olarak bulacaktır” (Nisa: 4/110)”[1]

- Ebu’d-Derdâ şöyle buyurmuştur: “Sabahladığımda ya da akşamladığımda halktan bana bir fenalık dokunmamışsa bunu Allah’tan gelen büyük bir nimet olarak kabul ediyorum”.

- Ebu’d-Derdâ şöyle diyor: “Yeme-içmeden başka yerlerde Allah’ın kendileri üzerinde bir nimeti olmadığını zannedenler kıt anlayışlı kişiler olup böyleleri her an azap içindedirler.”[2]

- Hz. Âişe şöyle buyuruyor: “Temiz suyu kolaylıkla yutup yine kolaylıkla dışarı çıkaran hiç kimse yoktur ki onun üzerine şükür vacip olmasın.”[3]

- Hz. Ebubekir’in kızı Esma, oğlu Abdullah b. Zübeyr’in şehit edildiği gün, Hz. Peygamber’in kendisine vermiş olduğu birşeyi kaybetmişti. Esma onu aramaya başladı; bulduğu zaman da oğlunun şehadetine rağmen sevinç içerisinde secdeye kapandı.[4]