Rabîa B - İslam Tarihi - 121. Sayfa

Rabîa b. Ka’b’ın Hz. Peygamber’den Kendisini Kıyamette Ateşten Kurtarmasını İstemesi, Onun da “Öyleyse Çok Secde Edip Sevap Kazanmak Suretiyle Bana Yardımcı Ol!” Buyurması

- Rabîa b. Ka’b şöyle anlatıyor: Ben Hz. Peygamber’e bütün gün hizmet eder yatsı namazını kılıncaya kadar da yanından ayrılmazdım. Evine gittikten sonra da belki birşeye ihtiyacı olur diye kapısında beklerdim. Burada usanıncaya kadar bekler ve sonra da dönerdim. Bazı zamanlar da uyku bastırır ve kapısının önünde uyuyakalırdım. Bütün bu zaman zarfında Hz. Peygamber’in sık sık “Sübhânallâhi ve bihamdihi” dediğini duyardım. Bir gün kendisine yaptığım hizmetlerden dolayı üzerinde bir hakkım olabileceği kanaatıyla

“Ey Rabîa b. Ka’b! Benden bir isteğin varsa, söyle de vereyim!” buyurdular. Ben de

“Ey Allah’ın Rasûlü! İzin ver biraz düşüneyim, sonra sana haber veririm” dedim. Bunun üzerine düşünmeye başladım. Nihayet

“Bu dünya geçicidir, beni yaratan Allah rızkımı da verecektir; öyleyse ben Hz. Peygamber’den âhiretim için birşey isteyeyim” dedim. Bu kararı verdikten sonra Hz. Peygamber’in yanına vardım. Beni gördüklerinde

“Ey Rabîa! Neye karar verdin?” diye sordular.

“Ey Allah’ın Rasûlü! Senden beni ateşten kurtarması için Rabb’inin yanında bana şefaatçı olmanı istiyorum” dedim. O zaman

“Ey Rabîa! Bunu sana kim söyledi?” dediler. Ben de şunları söyledim:

“Seni hak ile gönderen Allah’a yemin ederim ki bunu bana hiç kimse söylemedi. Fakat sen “İste de vereyim” buyurduğun zaman, Allah’ın Peygamberi olduğunu ve O’nun katındaki dereceni düşünerek kendi kendime

“Bu dünya geçicidir ve beni yaratan Allah rızkımı da verecektir; öyleyse ben Hz. Peygamber’den âhiretim için birşey isteyeyim” dedim ve sonra da kalkıp sana geldim”. Bu sözlerim üzerine Hz. Peygamber uzun uzun düşündüler ve sonra da

“Peki bu dediğini kabul ediyorum. Fakat sen de çok secde etmek suretiyle banayardımcı olacaksın” buyurdular.[1]

- Rabîa b. Ka’b şöyle anlatıyor: Geceleri Hz. Peygamber’in yanında kalırdım. Bu sırada ona hizmet eder ve abdest suyunu getirirdim. Bir gün bana

“Ey Rabîa! Benden bir isteğin var mı?” diye sordular. Bunun üzerine

“Ey Allah’ın Rasûlü! Senden cennette arkadaşın olmayı isterim” dedim.

“Bu değil de başka birşey olsa olmaz mı?” dediler. Ben de

“Hayır, ben bunu istiyorum” dedim. O zaman

“O halde sen de çok secde etmek suretiyle bu konuda bana yardımcı olmalısın” buyurdular.[2]