Abdülcebbar B - İslam Tarihi - 122. Sayfa

Abdülcebbar b. Hâris’in Dünya Menfaatı Yerine Âhiret Sevabı İstemesi

- Abdulcebbar b. Hâris b. Mâlik el-Menârî şöyle anlatıyor: Memleketim olan Serât’tan kalkarak Hz. Peygamber’i ziyarete gittim. Yanına girdiğimde onu Arapların o zamanki selamı olan

“Sabâhe’l-hayr” sözüyle selamladım. Bunun üzerine Hz. Peygamber

“Allah Teâlâ, Muhammed’e ve onun ümmetine “es-Selâmu aleyküm” şeklinde selamlaşmalarını emretmiştir” buyurdular. O zaman

“es-Selâmu aleyke yâ Rasûlallah! (Ey Allah’ın Rasûlü! Selam senin üzerine olsun)” dedim. O da karşılık olarak

“Ve aleyke’s-selâm (selam senin de üzerine olsun)” dediler. Sonra da bana

“Senin ismin nedir?” diye sordular.

“Cebbar b. Hâris!” dedim.

“Hayır sen Abdulcebbar b. Hâris’sin” buyurdular. Ben de

“Evet, dediğiniz gibi Abdulcebbar b. Hâris’im!” dedim. Arkasından da kelime-i şehadet getirerek müslüman oldum ve Hz. Peygamber’e biat ettim. Biattan sonra Hz. Peygamber’e benim hakkımda

“Şu Menar’lı kişi kavminin en iyi ata binenlerindendir” denildi. Bunun üzerine Hz. Peygamber bana bir at verdiler. Böylece ben Hz. Peygamber’in yanında kaldım. Onunla birlikte savaşlara katılıyordum. Bir gün bana verdikleri atın kişnemesinin duyulmadığını farkeden Hz. Peygamber bana

“Menârî’nin atının kişnemesini niçin işitmiyorum?” diye sordular. Ben de

“Ey Allah’ın Rasûlü! Kulağıma geldiğine göre sen onun kişnemesinden rahatsız oluyormuşsun. Bunu ögrendiğimde yumurtalıklarını çıkararak onu igdiş ettim” dedim. Bu hadise üzerine Hz. Peygamber atların igdiş edilmesini yasakladı. Bir gün bana

“Niçin sen de, akraban olan Temîm-i Dârî’nin yaptığı gibi Hz. Peygamber’den birşey istemiyorsun?” denildi. Ben de

“Temîm’in isteği dünya ile mi yoksa ahiretle mi ilgiliydi?” diye sordum.

“Dünya ile ilgiliydi” dediler. O zaman şunları söyledim:

“Ben bu dünya için birşey istemiyorum. Ancak Hz. Peygamber’den yarın kıyamet gününde, Allah’ın huzurunda beni kurtarmasını isteyeceğim.”[1]