Islam Tarihi - 131. Sayfa

Hz. Peygamber’in Huneyn Günündeki Cesareti

- Kays kabilesinden bir kişi Bera’ b. Âzib’e

“Huneyn gününde siz Hz. Peygamber’i yalnız başına bırakıp kaçtınız öyle mi?” diye sordu. Bera’ da şunları söyledi:

“Evet söylediğin doğru, biz onu bırakıp kaçtık; fakat Hz. Peygamber kaçmadı. Hevâzin kabilesi ok atmakta mâhir idiler. Savaş başladığında ilk anda hücum ederek onları darmadağın edip kaçırmıştık. Ancak ganimetlere daldığımızı gördüklerinde dönüp bizi ok yağmuruna tuttular. O sırada Hz. Peygamber’i gördüm; Ebu Süfyan b. el-Hâris b. Abdilmuttalib’in yularını tuttuğu beyaz katırının sırtında “Ben Peygamberim ve bunda yalan yoktur” buyuruyorlardı.”[1]

- Bera’ b. Âzib şöyle anlatıyor: Sonra Hz. Peygamber hayvanından indi; yardım isteyerek “Ben Peygamberim, bunda yalan yoktur. Ben Abdulmuttalib’in oğluyum! Ey Allah’ım! Yardımını bizlerden esirgeme!” diye dua etti. Savaş şiddetlendiğinde bizler Hz. Peygamber’e sığınır ve onunla korunurduk.[2]

Hz. Ebubekir Sıddîk, Ömer, Ali, Talha, Zübeyr, Sa’d b. Ebî Vakkas, Hamza, Abbas, Muaz b. Amr, Muaz b. Afrâ’, Ebu Dücâne, Katâde, Seleme b. el-Ekva’, Ebu Hadred Halid b. Velid, Bera’ b. Mâlik, Ebu Mihcen, Ammar b. Yâsir, Amr b. Ma’dikerb ve Abdullah b. Zübeyr’in (r. anhüm) kahramanlıklarıyla ilgili hadisler, “Ashabın Cihat Esnasındaki Kahramanlıkları” konusunda geçmiştir.[3]