Muaz B - İslam Tarihi - 155. Sayfa

Muaz b. Cebel’in Ağlaması

- İbn Ömer ağladığını gördüğü Muaz b. Cebel’e

“Ey Muaz! Niçin ağlıyorsun?” diye sordu. O da şunları söyledi:

“Hatırıma, Hz. Peygamber’den işitmiş olduğum şu hadis-i şerif geldi de onun için ağlıyorum: “Riyanın en azı dahi şirktir. Allah katında kulların en sevimlisi gizli takvâ sahipleridir. Böyleleri, ortalıkta bulunmadıkları zaman kimse tarafından aranmaz; bir yerde bulundukları zaman da tanınmazlar; yani şöhretleri yoktur. İşte asıl hidayet mumları ve ilim çıraları böyle kimselerdir.”[1]

- İbn Ömer, Mutaffifin Sûresi’ni okuyordu. Altıncı âyet olan “O gün insanlar âlemlerin Rabb’i (olan Allah)ın huzurunda (hesap vermek için) dururlar” mealindeki âyete geldiğinde ağlamaya başladı. O kadar ağladı ki güçten düşüp yere kapaklandı.[2]

- İbn Ömer, Bakara Sûresi’nin son âyetlerinden (284) olan “İçinizde olanı açıklasanız da, gizleseniz de Allah ondan ötürü sizi hesaba çeker” âyetini her okudugunda ağlar ve “Bu ne korkunç bir tehdittir” derdi.[3]

- İbn Ömer Hadid Sûresi’nde “İman edenler için Allah’ı ve haktan inmiş olan (Kur’ân)ı anmak için kalblerinin yumuşama zamanı gelmedi mi?” âyetini (16. âyet) okuduğunda kendini tutamayarak ağlardı.[4]

- Yusuf b. Mâhek şöyle anlatıyor: Bir gün İbn Ömer’le birlikte Ubeyd b. Umeyr’in yanına gittik. Oraya vardığımızda Ubeyd çevresinde bulunan bir grup insana va’z u nasihat ediyordu. Biz de oturduk; birara İbn Ömer’e baktım, gözlerinden yaşlar akıyordu.[5]

- Bir keresinde Ubeyd b. Umeyr “Acaba her ümmetten bir şahit getirdiğimiz ve seni de bunların üzerinde şahit kıldığımız zaman (halleri) ne olacaktır?” (Nisa: 4/41) âyet-i kerimesini sonuna kadar okudu. Onu dinlemekte olan İbn Ömer sakalı ve yakası gözyaşlarıyla ıslanıncaya kadar ağladı. Bu olayı aktaran Abdullah şunları söylüyor:

“O sırada İbn Ömer’in yanında oturmakta olan kişinin söylediğine göre kendisi, neredeyse kalkıp Ubeyd b. Umeyr’e “Vaazını kısa kes; çünkü şu ihtiyara (İbn Ömer’e) eziyet ediyorsun!” diye bağıracakmış.”[6]