İbn Abbas ve Übâde b - 156. Sayfa

İbn Abbas ve Übâde b. Sâmit’in Ağlamaları

- Abdullah b. Ebî Müleyke şöyle anlatıyor: Abdullah b. Abbas’la Mekke’den Medine’ye kadar yolculuk yaptım. Bir yerde konakladığımızda gecenin bir kısmında kalkar ibadet ederdi. Bunları dinleyen Eyyüb, Abdullah b. Ebî Müleyke’ye İbn Abbas’ın okuyuşunun nasıl olduğunu sordu. O da şunları söyledi:

“Bir keresinde ‘(Bir gün) ölümün sarhoşluğu gerçekten gelir de ‘İşte (ey insanoğlu) bu senin öteden beri kaçtığın şeydir’ (denir)’ (Kâf: 50/19) âyetini okudu. Arkasından da ağlamaya başladı; gittikçe de hıçkırıkları çoğalıyordu.”[1]

- Ebu Recâ’ gözyaşlarının aktığı yeri işaretle “Abdullah b. Abbas’ın burası, çok ağlamaktan, çürümüş bir fotin bağına benziyordu” demiştir.[2]

- Osman b. Ebî Sevde şöyle anlatıyor: Übâde b. Sâmit’i göğsünü, mescidin Cehennem Vadisi’ne bakan duvarına dayamış ağlarken gördüm. Yanına vararak

“Ey Ebâ Velid! Niçin ağlıyorsun?” diye sordum. Bana şöyle cevap verdi:

“İşte burası Hz. Peygamber’in cehennemi gördüğünü söylediği yerdir.”[3]