Islam Tarihi - 160. Sayfa

Ebu’d-Derdâ’nın Tefekkür Etmesi ve Kâinata İbret Nazarıyla Bakması

- Avn b. Abdillah b. Utbe şöyle anlatıyor: Ümmü’d-Derdâ’ya giderek

“Ebu’d Derdâ’nın en üstün ameli neydi?” diye sordum.

“Tefekkür etmek ve kainata ibret gözüyle bakmaktı” dedi.[1]

- Ümmü’d-Derdâ’ya

“Ebu’d-Derdâ’nın en çok yaptığı ameli neydi?” diye sordular.

“Düşünmek ve kainata ibret gözüyle bakmaktı” cevabını verdi.[2]

- Ebu’d-Derdâ (r.a.) şöyle buyurmuştur:

“Bir saat tefekkür etmek, (tefekkürsüz olarak) yapılan bir gecelik ibadetten daha hayırlıdır.”[3]

- Ebu’d-Derdâ (r.a.) şöyle buyurmuştur:

“İnsanlardan bazı kimseler vardır ki bunlar hayrın anahtarları, şerrin ise kilitleridirler. Bunlar için kesintisiz bir sevap vardır. Bazıları da vardır ki yukardakilerin aksine şerrin anahtarları, hayrınsa kilitleridirler. Bu yüzden bunlar için de her an günah yazılır. Bir saatlik tefekkür, bir gece sabaha kadar yapılan ibadetten daha üstündür.”[4]

- Gazaya çıkmak isteyen bir kişi Ebu’d-Derdâ’ya giderek

“Ey Eba’d-Derdâ! Bana nasihatta bulun!” dedi. Bunun üzerine Ebu’d-Derdâ şunları söyledi:

“Genişlik ve bolluk zamanında Allah’ı an ki, O da seni sıkıntılı dönemlerinde ansın! Sonunun neye varacağını düşünüp hesap etmeden de dünyayla ilgili herhangi bir işe girişme!”[5]