Şeddad B - İslam Tarihi - 166. Sayfa

Şeddad b. Evs’in Hz. Peygamber e Biat Edişinden Sonra Kontrolsüz Tek Bir Söz Söylememesi

- Şeddad b. Evs bir gün arkadaşlarından birisine

“Sofrayı getir de biraz oyalanalım” dedi. Bunun üzerine bir arkadaşı

“Ey Şeddad! Seninle çok uzun zamandan beri arkadaşlık yapıyorum. Bundan önce senden böyle bir söz işitmemiştim” dedi. Şeddad da şunları söyledi: “Hz. Peygamber’in vefatından bu yana ağzımdan yularsız ve kontrolsüz bir tek kelime dahi çıkmamıştır. Bugünse boş bulunmuş oldum. Allah’a yemin ederim ki bundan böyle de ağzımdan yine eskisi gibi yularsız ve kontrolsüz bir tek kelime çıkmayacaktır”[1]

- Şeddad b. Evs adlı sahabi bir gün

“Sofrayı getirin de onunla biraz oyalanalım!” dedi. Bu sözü duyan arkadaşları onu kınayarak

“Ebu Ya’lâ’ya (Şeddad) da bakınız; neler söylüyor!” dediler. Bunun üzerine o şunları söyledi:

“Ey kardeşimin oğulları! Hz. Peygamber’e biat edişimden bu yana ağzımdan, biraz önceki söz hariç yularsız ve kontrolsuz bir tek söz dahi çıkmamıştır. Madem benden güzel sözler dinlemek istiyorsunuz; o halde beni kınamayı bırakınız da söyleyeceğim hayırlı ve iyi şeyleri dikkatlice dinleyiniz. Ben Hz. Peygamber’in şöyle buyurduğunu işittim:

“Ey Allah’ım! Senden dinimizde sebat edip ondan kaymamayı diliyoruz. Bizlere doğrulukta karar kılma gücü ver! Nimetinin şükrünü eda edip ibadetin en güzelini yapma hususunda bizlere yardım et! Senden temiz bir kalb ve doğru bir dil istiyoruz. Yine senden vereceğinin en hayırlısını diliyoruz ve gelecek şeylerin şerlilerinden de sana sığınıyoruz”. Bu duadan sonra da çevresindekilere

“Ey yeğenlerim, benden bu söylediklerimi alınız, daha öncekileri bırakınız” dedi.[2]

- Şeddad kendisini kınayanlara şunları söyledi:

“Sakın benden bunları ezberleyip aleyhimde kullanmayınız. Şu söyleyeceklerimi belleyiniz. Hz. Peygamber şöyle buyurmuştu:

“İnsanların altın ve gümüşleri sakladığı gibi siz de şu sözleri ögrenerek saklayınız: “Ey Allah’ım! Senden dinimizde sebat edip ondan kaymamayı diliyoruz. Bizlere doğrulukta karar kılma gücü ver! Yaptıklarımızdan ötürü senden af talep ediyoruz. Sen allâmu’I-guyûb’sun (gâibleri bilensin)!”[3]