Islam Tarihi - 17. Sayfa

Hz. Peygamber’in Zü’l-Huveysir’e Karşı Yumuşak Davranması

- Biz Rasûlullahın yanındaydık. Peygamber mal taksim ediyordu. O esnada Zü’l-Huveysir Hz. Peygamber’in yanına geldi. Bu zat Benî Temim’dendi:

“Ey Allah’ın Rasûlü! Adil davran” dedi. Hz. Peygamber

“Azab olunasıca! Eğer ben adalet etmezsem, kim adalet eder?’Eğer adalet etmezsem . hem mahrum olmuş olurum, hem de zarar ederim” dedi. Hz. Ömer

“Ey Allah’ın Rasûlü, bana izin ver de onun boynunu vurayım!” dedi. Bunun üzerine Hz. Peygamber

“Hayır! Onu bırak. Onun bazı arkadaşları vardır ki, sizden herhangi bir kimse, namazını onların namazına, orucunu onların orucuna kıyas etse kendi yaptıklarını çok az görür. Kur’an onların gırtlağından aşağı inmez. Onlar yaydan çıktığı gibi, İslâm’dan çıkarlar. Okun başına bakılır, orada birşey yok. Sonra arka kısmına bakılır. Orada da birşey görülmez. Sonra onun temerine bakılır, orada da birşey görülmez. Sonra onun kanadına bakılır orada da birşey görülmez. Halbuki hedefe isabet ettiğinde pislikle kan arasından geçmiştir. Onların alametleri siyah bir kişidir. Onun pazularından birisi kadının memesi veya vücuttan kesilip sarkan et parçası gibidir. Onlar halk ihtilafa düştükleri an ortaya çıkarlar” buyurdu. Ben şehadet ederim ki bunu Hz. Peygamber’den dinledim. Yine şehadet ederim ki, Hz. Ali, ben de beraberinde olduğum halde, onlarla savaştı. Böylece onların başlarında bulunan adam arandı. Hz. Ali’nin yanına getirildi. Ben de ona baktım. Tam Rasûlullah’ın vasıflandırdığı şekildeydi.[1]