Âişe Validemizin Hz - 184. Sayfa

Âişe Validemizin Hz. Peygamber’i Kıskanması

- Âişe vâlidemiz şöyle anlatıyor: Yanımda kaldığı zamanlardan birinde bir gece Hz. Peygamber kalkıp dışarı çıktı. Bunun üzerine ben

“Acaba diğer hanımlarından birinin yanına mı gidiyor?” diye düşünerek onu kıskandım. Döndüğünde kendisine karşı davranışımdan kuşkulanan Hz. Peygamber

“Ey Âişe! Ne oluyor? Yoksa beni kıskandın mı?” diye sordular. Ben de

“Benim gibi bir kadın senin gibi bir erkeği nasıl kıskanmaz?” dedim. Hz. Peygamber

“Sana bu iğvayı şeytanın vermiştir?” buyurdular.

“Ey Allah’ın Rasûlü! Benim şeytanımda mı var?” dediğimde de

“Evet, vardır” dediler. Bunun üzerine ben

“Ey Allah’ın Rasûlü! Peki senin de beraberinde bir şeytan var mıdır?” diye sordum.

“Evet; fakat Allah Teâlâ’nın yardımıyla o bana teslim olmuştur” buyurdular.[1]

- Hz. Âişe şöyle anlatıyor: Hz. Peygamber, Ümmü Seleme ile evlendiğinde çok üzüldüm. Çünkü bana onun çok güzel birisi olduğu söylenmişti.

Bunun üzerine ben bir fırsatını bularak gizlice onu inceledim. O zaman bana söylenilenden çok daha güzel olduğunu gördüm. Bunu Hafsa’ya da söyledim. (Hz. Peygamber’in hanımları arasında Âişe ile Hafsa vâlidemiz birbirlerine yakın olup her konuda yardımlaşırlardı). Fakat o

“Hayır. Allah’a yemin ederim ki bu senin kıskançlığından ileri geliyor. Çünkü Ümmü Seleme söylenildiği kadar güzel değildir” dedi. Ancak bu konuşmamızdan sonra o da gidip gizlice Ümmü Seleme’yi inceledi ve bana gelerek

“Ona ben de baktım. Yemin ederim ki o halkın söylediği gibi değildir. Hatta bu söylenenlere yakın da değildir. Ama yine de güzeldir” dedi. Hayatımla yemin ederim ki bundan sonra Ümmü Seleme’ye bir kere daha baktım ve gerçekten de Hafsa’nın dediği gibi olduğunu gördüm. İlkinde ise onu kıskandığım için öyle görmüştüm.[2]