Islam Tarihi - 202. Sayfa

Hz. Huzeyfe, İbn Abbas, Ebu Cühm ve Ebu’d-Derdâ’nın Uzlete İstekli Olmaları ve İnsanları Buna Teşvik Etmeleri

- Huzeyfe (r.a.) şöyle buyurmuştur: “Malımı benim için idare edecek ve işlerimi görecek bir adamım olsa da, kapımı arkadan sürgüleyerek Allah’a kavuşuncaya kadar hiç kimsenin yanına çıkmasaydım ve hiç kimse de benim yanıma girmeseydi.”[1]

- Abdullah b. Abbas (r.a.) şöyle buyuruyor: “Eğer vesveselerden korkmuş olmasaydım hiç bir tanıdığımın olmadığı bir memlekete giderdim. Çünkü insanları yine kendisi gibi insanlar bozmaktadır.”[2]

- Ebu’l-Cehm b. el-Hâris b. es-Sımme isimli sahabi Ensar’la oturup kalkmazdı. Bir gün kendisine yalnızlığın fenalıklarından bahsedildiğinde “İnsanlar, yalnızlıktan daha fenadırlar” dedi.[3]

- Ebu’d-Derdâ (r.a.) şöyle buyurmuştur: “Müslüman için en güzel ibadet yeri kendi evidir. Çünkü o, evinde oturduğunda hem gözünü ve hem de tenasül uzvunu günahlardan korumuş olur. Sakın çarşı ve pazarlardaki meclislerde oturmayınız. Çünkü bu insanı meşgul ederek fuzulî şeylere dalmasına sebep olur”[4]