Islam Tarihi - 209. Sayfa

Hz. Peygamber’in Ümmü Seleme Vâlidemizle Evlenmesi

- Ümmü Seleme vâlidemiz şöyle anlatıyor: İddetim tamamlandıktan sonra Ebubekir Sıddîk beni istedi. Ancak onunla evlenmek istemedim. Daha sonra Hz. Peygamber bir aracı göndererek beni kendilerine istettiler. Gelen kişiye

“Hz. Peygamber’e söyle ki ben kıskanç ve çok çocuğu olan bir kadınımdır. Üstelik velilerimden de hiç kimse burada yoktur!” dedim. Bunun üzerine Hz. Peygamber o aracıya şöyle dedi: “Ümmü Seleme’ye söyle ki ben onun kıskançlığını gidermesi için Allah’a yalvaracağım. Allah da bunu giderecektir. Çocuklarının nafakasını da ben kendi üzerime alıyorum. Velilerinden hiç birisinin olmayışına gelince burada olsalar da olmasalar da onlardan hiç birisi bu işe karşı çıkmayacaktır”. Hz. Peygamber’den gelen bu sözleri işittiğimde oğlum Ömer’e “Beni Hz. Peygamber’le evlendir!’ dedim. Böylece o bizleri evlendirdi.[1]

- Ümmü Seleme vâlidemiz şöyle anlatıyor: Medine’ye geldiğimde onlara Ebu Ümeyye b. Muğîre’nin kızı olduğumu söyledim. Fakat bana inanmadılar.

Sonra onlardan bazıları hacca gitmek üzere hazırlandıkları sırada bana Mekke’de bulunan yakınlarıma mektup yazıp yazmayacağımı sordular. Ben de bir mektup yazarak onlara verdim. Bu kişiler geri döndüklerinde benim Ebu Ümeyye b. Muğîre’nin kızı olduğum şeklindeki sözlerimin doğru olduğunu söylediler. Bunun üzerine Medineliler bana daha fazla ikram ve iltifatta bulunmaya başladılar. Nihayet kızım Zeyneb’i dünyaya getirdiğimde Hz. Peygamber gelerek benimle evlenmek istediklerini söylediler. Ben de

“Benim gibi bir kadını alıp da ne yapacaksın. Çünkü artık çocuk yapma çağım geçti. Hem ben çok kıskanç bir kadınımdır. Dahası bir sürü de çocuğum var” dedim. Hz. Peygamber’se

“Ben senden daha yaşlıyım. Kıskanç birisi olduğunu söylüyorsun; ancak Allah Teâlâ bunu senden giderecektir. Çocuklarına gelince bundan böyle onların nafakaları ve bakımları Allah ve Rasûlü’ne aittir” buyurdular. Böylece Hz. Peygamber’le evlendik. O günden sonra Hz. Peygamber yanıma uğrayıp kızım Zeyneb’i kastederek

“Zenâbi nerede?” diyorlardı. Nihayet bir gün Ammar b. Yâsir gelip

“Şu kız Hz. Peygamber’i rahatsız ediyor; ihtiyacını gidermesine engel oluyor” diyerek kızım Zeyneb’i alıp götürdü. Daha sonra Hz. Peygamber gelerek yine

“Zenâbi nerede?” diye sordular. O sırada yanımda bulunan kızkardeşim Garîbe

“Onu Ammar b. Yâsir alıp götürdü” dedi. Hz. Peygamber de

“O halde bu gece size geliyorum” buyurdular. Ben de evde bulunan arpanın bir kısmını el değirmeninde öğütüp iç yağıyla karıştırarak Hz. Peygamber için asîde denilen bir yemek hazırladım. Hz. Peygamber o gece bizde kaldılar. Sabahleyin bana şöyle dediler:

“Medine’liler arasında senin ailenin bir şerefi vardır. Eğer istersen evinde bir hafta kalabilirim. Fakat bu durumda diğer hanımlarımın evlerinde de birer hafta kalmam gerekir.”[2]