Islam Tarihi - 250. Sayfa

Hz. Peygamber’in Sahabilerine Yemek Âdâbını ve Yemeğe Başlarken Besmele Çekilmesini Öğretmesi

- Ömer b. Ebî Seleme şöyle anlatıyor: Bir gün Hz. Peygamber’le yemek yiyorduk. Kabın bir tarafındaki bir et parçasına uzandığımda Hz. Peygamber bana

“Kendi tarafına düşen kısımdan ye!” buyurdular.[1]

- Hz. Peygamber bir yemekte adamın birinin besmele çekmeksizin yemeğe başladığını gördü. Ancak adam son lokmasını ağzına götürürken “Bismillâhi evvelühû ve âhirühü (Başlangıçta ve sonuçta Bismillah)” dedi. Bunun üzerine Hz. Peygamber gülerek “Allah’a yemin ederim ki şimdiye kadar şeytan da seninle birlikte yiyordu. Sen besmele çektiğinde şeytan, karnında hiç bir şey kalmamak üzere yediklerinin hepsini kustu” buyurdular.[2]

- Huzeyfe (r.a.) şöyle anlatıyor: Hz. Peygamber’in yanında bulunduğumuz bir sırada bir kap erik getirilerek onun önüne konuldu. Hz. Peygamber yemediği için biz de yemedik. Çünkü o elini uzatıp yemeğe başlamadıkça biz elimizi uzatmazdık. O sırada sanki biri tarafından kovalanıyormuşcasına hızlı bir şekilde bir göçebe Arap geldi ve oturur oturmaz da yemek üzere elini kab’a uzattı. Hz. Peygamber ona engel oldu. Daha sonra da bir cariye, tıpkı göçebe Arap gibi hızlıca geldi ve o da eriklerden yemek istedi. Hz. Peygamber ona da engel oldu. Sonra da şöyle buyurdu:

“Şeytan, başlanırken Allah’ın isminin anılmadığı bir yemeği onu yiyenlerle birlikte yer O, bizim yemeğe elimizi uzatmadığımızı görünce önce bu göçebe Arab’ı kendisinin de yiyebilmesi için gönderdi. Ona engel olduğumda da bu kez şu cariyeyi gönderdi. Kendisinden başka ilah olmayan Allah’a yemin ederim ki şeytanın eli bu iki kişinin elleriyle birlikteydi.”[3]

- Hz. Peygamber altı kişiyle birlikte yemek yiyordu. O sırada içeri bir göçebe Arap girdi ve sofraya oturarak onların önündeki yemeği iki lokmada bitiriverdi. Bunun üzerine Hz. Peygamber şöyle buyurdu:

“Eğer bu göçebe, Allah’ın ismini zikretmiş olsaydı bu yemek hepimize kâfi gelirdi. Sizler, yemeğe başlarken mutlaka Allah’ın ismini zikrediniz. Şayet unutur ve sonradan hatırlarsanız “Bismillâhi evvelühû ve âhirühû (Evvelinde de sonunda da Allah’ın ismiyle)” deyiniz.”[4]