Islam Tarihi - 26. Sayfa

Hz. Peygamber ile Kendisine Çirkin Söz Söyleyen Bir Bedevî’nin Kıssası

- Bir göçebe Hz. Peygamber’e gelerek bir hususta yardım istedi. Zannedersem bir diyet hakkında istekte bulunuyordu. Hz. Peygamber ona birşeyler verdi. Sonra

“Sana iyilik yaptım mı?” diye sordu. Göçebe

“Hayır, yapmadın! Bana verdiğin nedir ki, bundan memnun olayım” deyince müslümanların bir kısmı öfkelendi. Kalkıp göçebeyi dövmek istediler. Fakat Hz. Peygamber onlara

“Sakın ellerinizi uzatmayınız” diye işaret etti. Rasûlullah kalkıp giderken o göçebeyi de evine davet etti. Göçebeye

“Sen geldin, bizden istedin. Biz de sana birşeyler verdik ve dediğini de dedin!” dedikten sonra ona birşeyler daha vererek “Sana iyilik yaptım mı?” diye sordu. Göçebe

“Evet, Allah sana ecirler versin. Çoluk çocuğunun ömürlerine bereket ihsan etsin” dedi. Hz. Peygamber

“Sen biraz önce bana karşı sarfettiğin o sözle arkadaşlarımı kızdırdın. Sana karşı şimdi kin duyuyorlar. Onların yanına döndüğümde, tekrar gel ve bu sözünü orada da söyle ki kalplerindeki kin silinsin” dedi. Göçebe buna

“Peki” dedi. Göçebe gelince Hz. Peygamber

“Sizin bu arkadaşınız bize geldi, istedi. Biz verdik. Dediklerini dedi. Sonra biz onu çağırdık yine verdik. Şimdi artık razı olmuştur. Öyle değil midir ey göçebe?” dedi. Göçebe

“Evet, Allah sana mükafaatlar versin. Seninle çoluk çocuğunun ömürlerini bereketlendirsin” dedi. Hz. Peygâmber de

“Benimle bu göçebenin meselesi, devesi olup da ürken bir kişinin meselesine benzer. O deveyi tutmak için halk arka arkaya dizilmiştir. Fakat onlar koştukça deve daha da hızlanıyor. Deve sahibi onlara “Benimle devemin arasından çekiliniz, Ben ona karşı sizden daha şefkatliyim. Onu daha iyi tanırım” der. Böylece deve sahibi devesine doğru gider, yerden bir hurma dalı alır ve deveyi çağırır. Deve sahibinin yanına gelir. Ona yükünü yükler ve kendisi de sırtına biner. Eğer bedevî o sözleri söylediği zaman sizi dinleseydim, bu adam cehenneme yuvarlanırdı” buyurdu.[1]