Islam Tarihi - 5. Sayfa

Hz. Peygamber’in Ashabıyla Musafaha Etmesiyle ilgili Ebu Hüreyre ve Enes’in Rivayetleri

- Hz. Peygamber bir kimsenin elinden tuttuğu zaman, o kimse elini Peygamber’in elinden çekmedikçe Peygamber onun elini bırakmazdı. Hz. Peygamber, arkadaşlarının yanında ayaklarını uzatmazdı. Hz. Peygamber kendisiyle musafaha eden bir kimseye yüzüyle döner ve iş bitinceye, sonuçlanıncaya kadar da yüzünü ondan çevirmezdi.[1]

- Medineli cariyelerden herhangi birisi Hz. Peygambel’’in elinden dilediği noktaya kadar götürür, Peygamber de onun kalbini kırmaz, elini çekmezdi.[2]

- Medine cariyelerinden herhangi birisi derman bulsun diye Hz. Peygamber’in elini tuttuğunda, Peygamber de onunla birlikte derdine derman bulmak için gidiyordu.[3]

- Akli dengesi bozuk bir kadın Hz. Peygamber’e

“Ey Allah’ın Rasûlü! Benim seninle bir işim vardır” dedi. Hz. Peygamber

“Ey falanın annesi, söyle seninle nereye gelmemi istiyorsun? Hemen gelip işin ne ise göreyim” dedi. Sonra kadınla beraber gitti ve kadının işini yaptıktan sonra döndü.[4]

- Ben seferden geldim. Hz. Peygamber elimden tuttu. Ben Peygamber’in elini bırakmadan o benim elimi bırakmazdı.[5]