Huzeyfe B - İslam Tarihi - 58. Sayfa

Huzeyfe b. Yeman’ın Tevâzuu

- Hz. Ömer bir valiyi, bir idareciyi gönderdiğinde, oranın halkına

“Bu adamın sözünü dinleyiniz. Sizin için adaletten ayrılmadıkça ona itaat ediniz” diye yazardı. Huzeyfe’yi Medayin’e vali tayin ettiğinde ise

“Bunu dinleyiniz, ona itaat ediniz. Sizden ne isterse veriniz” yazmıştır. Böylece Huzeyfe, Hz. Ömer’in yanında bir merkebe binerek, sırtında eğer olduğu ve azığı da bulunduğu halde, Medayin’e vardığında, toprak sahibleri ve köy ağaları onu istikbal ettiler. Onun elinde bir ekmek ve etli bir kemik vardı. Eğerli bir merkebin sırtında onları yiyerek geliyordu. Böylece Ömer’in emir namesini Medayin halkına okudu. Halk

“Sen ne istiyorsan söyle bakalım!” dediler. Huzeyfe

“Sizden şu yediğim yemeği istiyorum, onu bana vereceksiniz. Bir de sizinle kaldıkça bu merkebimin yemini vereceksiniz” dedi. Böylece Allah’ın dilediği kadar Medayin’de kaldı. Sonra Ömer kendisine bir mektup yazarak Medine’ye davet etti. Hz. Ömer’e Huzeyfe’nin geldiği haberi verilince, gitti, yolunun üzerinde bir yerde pusuya yattı. Ömer onu yanından geçerken görünce dikkatle baktı ve nasıl gönderdiyse, öyle döndüğünü gördü. Hemen kalkıp onun boynuna sarıldı. Ve “Sen benim kardeşimsin, ben de senin kardeşinim” dedi.[1]

- Huzeyfe Medayin’e geldiğinde çullu bir merkebe biniyordu. Elinde bir ekmek ve bir parça da et vardı. Merkebin sırtında bunları yerdi. Merkebe yanlamasına biner, iki ayağını aynı tarafa sarkıtırdı.[2]