Nuayman ile Suveybit - 72. Sayfa

Nuayman ile Suveybit’in Şakalaşması

- Ebubekir ticaret maksadıyla Busra’ya gitti. Beraberinde Nuayman ve Suveybit b. Harmele de vardı. İkisi de Bedir ashabındandı. Suveybit yemeği idare ediyordu. Nuayman ona

“Bana bir şeyler yedir!” dedi. Suveybit de

“Ebubekir gelinceye kadar birşey yok “deyince, çok şakacı olan Nuayman da kalktı, diğer bir kervanın yanına gitti. Kervanda satılık deve vardı. Nuayman, kervancılara

“Benim, Arap, genç ve güçlü bir kölem var. Satın alırmısın?” dedi. Kervancılar

“Evet, alırız” dediler. Nuayman

“O çenesi güçlü birisidir. Size “Ben köle değilim” diyebilir. Eğer vazgeçecekseniz şimdiden söyleyin de, bana karşı şımarıklığı artmasın” dedi. Kervancılar “Hayır, biz alırız” dediler. On genç deve karşılığında onu satın aldılar. Nuayman develeri alıp getirdi ve kervancılara Suveybit’i göstererek

“İşte benim kölem budur” dedi. Suveybit “O yalan söylüyor. Ben köle değilim” dediyse de, kervancılar

“Senin böyle diyeceğini biz önceden öğrendik” dediler. Suveybit’in boynuna bir ip bağlayarak onu çekip götürdüler. Ebubekir geldiğinde durumu ona anlattılar. Ebubekir arkadaşlarıyla gidip, develeri geri vererek, Suveybit’i aldı. Sonra Hz. Peygamber’e bu olanları anlattılar. Hz. Peygamber ve ashâbı, bir yıl boyunca, bu olayı hatırladıkça gülüyorlardı [1]