Islam Tarihi - 73. Sayfa

Nuayman’ın Bir Bedevî ile Şakalaşması

- Bir göçebe Hz. Peygamber’e geldi. Camiye girdi. Devesini tam caminin önüne bağladı. Rasûlullahın bazı arkadaşları Nuayman b. Amr el-Ensârî’ye

“Bu deveyi kessen ve bize yedirsen ne güzel olur. Çünkü biz ete karşı çok istekli bulunuyoruz. Hz. Peygamber devenin bedelini nasılsa sahibine verecektir!” dediler. Böylece Nuayman deveyi kesti. Sonra göçebe dışarı çıkınca baktı ki, devesi kesilmiştir.

“Eyvah! Devemi kesmişler” diye bağırdı. Bunun üzerine Hz. Peygamber çıktı ve

“Bunu kim yaptı?” diye sordu. Onlar da

“Nuayman yaptı” deyince Hz. Peygamber onu bulmak üzere yürüdü. O Dubâa binti Zübeyr b. Abdilmuttalib’in evinde, bir çukura girmiş, üzerine hurma dalları ve otlar atmış, gizlenmişti. Hz. Peygamber içeriye girince birisi yüksek sesle

“Biz onu görmedik” diyerek Nuayman’ın saklandığı yeri Hz. Peygamber’e işaret etti. Hz. Peygamber, onu oradan çıkardı. Baktı ki yüzü toz toprak içindedir. Hz. Peygamber

“Deveyi niçin kestin?” dedi. Nuayman

“Sana yerimi gösterenler bana deveyi kesmemi emrettiler” dedi. Hz. Peygamber hem onun yüzünden toprağı siliyor, hem de gülüyordu. Sonra Hz. Peygamber devenin bedelini sahibine verdi.[1]