Islam Tarihi - 8. Sayfa

Hz. Peygamber’in Kendisine Hizmet Eden Enes’e Davranışı

- Rasûlullah Medine’ye geldiğinde, üvey babam Talha elimden tutup beni Hz. Peygamber’e götürerek

“Ey Allah’ın Rasûlü! Enes akıllı bir çocuktur. Sana hizmette bulunsun!” dedi. Böylece Peygamber’e seferde ve hazerde hizmet ettim. Peygamber yapmış olduğum bir şey için “Niçin bunu böyle yaptın?” demediği gibi yapmadığım bir şeye de “Niçin bunu böyle yapmadın?” da demezdi.[1]

- Hz. Peyeamber ahlâk bakımından insanların en güzeliydi. Bir gün beni bir ihtiyacını yerine getirmek için göndermişti. Ben

“Allah’a yemin ederim, gitmeyeceğim!” dedim. Fakat nefsimde Peygamber’in bana emrettiği yere gitmek vardı. Çıktım, çocukların yanından geçerken baktım ki çocuklar sokakta oynuyorlar; ben de onları seyre daldım. Hz. Peygamber birden arkamdan enseme yapıştı. Ona baktım, benim yüzüme güldü ve

“Ey Enescik! sana emrettiğim yere gittin mi?” dedi. Ben

“Şimdi gideceğim ey Allah’ın Rasûlü!” dedim.

“Allah’a yemin ederim, ben Rasûlullaha dokuz sene hizmet ettim. Yaptığım bir şey için “Niçin bunu böyle veya şöyle yaptın”“ demediği gibi, terkettiğim birşey için de “Niçin bunu şöyle şöyle yapmadın’?” demedi.[2]

- Rasûlullaha on sene hizmet etim. Andolsun, bana of bile demedi. Yaptığım bir şeye “Niçin şöyle yaptın?” demediği gibi, yapmadığıma da “Niçin şöyle şöyle yapmadın?” demedi.[3]

- Rasûlullaha on sene hizmet ettim. Herhangi bir emir verdiğinde, ben onda bir gevşeklik göstersem veya yapmasam beni kınamazdı. Eğer aile efradından birisi beni kınasa, o “Onun yakasını bırakınız, eğer bu şeyin yapılması takdir edilseydi kesinlikle olurdu” derdi.[4]

- Hz. Peygamber’e birçok sene hizmet ettim. Hiçbir zaman bana küfrettiği vaki olmadı ve hiçbir fiske vurmadı. Hiçbir zaman beni azarlamadı ve hiçbir zaman yüzünü bana ekşitmedi ve hiçbir zaman, bana emrettiği şeyde gevşeklik yaptığımda beni kınamadı. Ailesinden biri beni kınasa, “Onun yakasını bırakın, eğer olması takdir edilseydi o olacaktı” derdi.[5]

- Hz. Peygamber, Medine’ye geldi. Ben o zaman sekiz yaşındaydım. Annem beni Rasûlullaha götürerek

“Ey Allah’ın Rasûlü! Ensar’ın erkekleri ve kadınları sana hediyeler vermiştir. Benim sana hediye verecek gücüm yoktur. Ancak benim bu oğlum vardır. Onu benden kabul et. İstediğin kadar sana hizmet etsin!” dedi. Böylece ben Peygamber’e on sene hizmet ettim. Rasûlullah hiçbir zaman beni dövmedi, bana küfredip yüzünü ekşitmedi.[6]