Ashâbın Hastalıklara Karşı Sabır Göstermesi - 80. Sayfa
Ashâbın Hastalıklara Karşı Sabır Göstermesi; Kuba Halkı ile Ensarın Sıtmaya Karşı Gösterdikleri Sabır
- Sıtma, insan kılığına girerek Hz. Peygamber’den izin istedi. Hz. Peygamber
“Bu izin isteyen kimdir?” diye seslenince,
“Ben Ümmü Mülden’im” (Bu kelime sıtmaya verilen isimlerden biridir) dedi. Hz. Peygamber ona Kuba ahalisine gitmesini emretti. Kubalılar, Allah’ın dilediği şekilde ondan çektiler ve hepsi Rasûlullaha gelerek sıtmadan şikâyet ettiler. Rasûlullah onlara
“Hangisini dilersiniz, isterseniz Allah’a dua edeyim, sıtmayı sizden kaldırsın. İsterseniz de sıtma sizin için keffaret olsun?” dedi. Kübalılar
“Sıtma günahı temizleyici olur mu?” diye sorunca, Hz. Peygamber
“Evet” dedi. Kübalılar
“O halde, bırak dursun!” dediler.[1]
- Sıtma, Hz. Peygamber’den izin istedi. Hz. Peygamber, sıtmaya
“Sen kimsin?” diye sordu.
“Ben sıtmayım. Eti parçalar, kanı emerim!” dedi. Hz. Peygamber
“O halde Küba ahalisine git” dedi. Sıtma da onlara gitti. Kübalılar Hz. Peygamber’e geldiklerinde yüzleri sararmış haldeydi ve sıtmadan şikâyette bulundular. Hz. Peygamber
“Eğer dilerseniz Allah’a yalvarayım, sıtmayı sizden kaldırsın. Dilerseniz de sıtma dursun, sizin kalmış olan günahlarınız ona karşılık düşsün, temizlensin” dedi. Onlar da
“Ey Allah’ın Rasûlü! O halde sıtmayı bırak, kalsın” dediler.[2]
- Sıtma, Rasûlullaha gelerek
“Ey Allah’ın Rasûlü! Beni, senin yanında en sevimli olan bir topluluğa veya en sevimli ashâbına gönder!” dedi. Hz. Peygamber
“O halde ensara git” dedi. Sıtma onlara gitti ve onları yataklara düşürdü. Onlar Hz. Peygamber’e gelip
“Ey Allah’ın Rasûlü! Sıtma bize geldi. Allah’a yalvar bize şifa versin” dediler. Hz. Peygamber onlara dua etti ve hastalık onları bıraktı. Bunun üzerine ensardan bir hanım Rasûlullahın peşine düşerek
“Ey Allah’ın Rasûlü! Ben de ensardanım. Onlara dua ettiğin gibi, bana da dua et” dedi. Hz. Peygamber
“Hangisi sana daha sevimlidir? Dua edeyim, Allah senden sıtmayı kaldırsın veya sabredersin, sana cennet vacib olur” dedi. Kadın
“Allah’a yemin ederim ki ey Allah’ın Rasûlü! Ben sabredeceğim, cennet bana vacib olsun” dedi ve bu sözünü üç defa tekrarladı. Sonra
“Allah’ın cennetine karşılık ivaz veya bir benzer istemem” dedi.[3]
[1] Terğib, V/204 (İmam Ahmed, Cabir’den).
[2] Heysemi, II/306 (Taberani, Selman’dan). Bu hadisin ravilerinden olan Hişam b. Lahık’a, Nesai güvenilir demişse de, İmam Ahmed ve İbn Hibban onun zayıf olduğunu söylemişlerdir.
[3] Bidaye, VI/160 (Beyhaki, Ebu Hureyre’den); Buhari, Edeb, s. 83.
Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe, Akçağ Yayınları: 3/131-132.
İslami Okul Okulların En Önemlisi