Ebu Ubeyde ve Müslümanların Vebaya Karışı Gösterdikleri Sabır - 84. Sayfa

Ebu Ubeyde ve Müslümanların Vebaya Karışı Gösterdikleri Sabır

- Hastalık yayıldığında kumandan Ebu Ubeyde halka hitap etmek üzere kalkarak

“Ey insanlar! Bu hastalık Rabb’inizin size bir rahmetidir. Peygamberimizin duasıdır, sizden önceki salihlerin ölümüdür. Ebu Ubeyde Allah’tan, kendisine bu rahmetten pay vermesini diler” dedi. Sonra hastalığa yakalandı ve öldü. Halka Muaz b. Cebel’i kumandan olarak bıraktı. Muaz da ondan sonra minbere çıkarak

“Ey insanlar! “Şu hastalık sizin için bir rahmettir, peygamberinizin duasıdır. Sizden önceki salihlerin ölümüdür. Muaz, Allah Teâlâ’dan Muaz ailesine de paylarını vermesini diliyor” dedikten sonra indi. Oğlu Abdurrahman hastalığa yakalandı ve vefat etti. Sonra kalktı, kendisi için dua etti. Çok geçmeden de elinden vebaya yakalandı. Vebaya yakalandığında eline bakıyor ve onu çevirerek

“Sendeki bu hastalığı ben bütün dünyaya değişmem” diyordu. Vefat edeceği zaman halka Amr İbnü’l-As’ı kumandan olarak bıraktı. Amr, halka

“Ey insanlar! Bu hastalık bir yere geldimi ateşin alevlenmesi gibi alevleniyor. Binaenaleyh ondan dağlara sığınmak suretiyle kendinizi koruyunuz!” dedi. Bu esnada Ebu Vail el-Huzelî isimli sahabi ayağa kalkarak

“Yalan söylüyorsun! Allah’a yemin ederim ki ben peygamberle arkadaşlık ederken, sen benim şu eşeğimden daha şaşkındın” dedi. Amr İbnü’l-As da

“Allah’a yemin ederim ki, senin dediklerinin hiç birine karşılık vermeyeceğim ve yine Allah’a yemin ederim ki biz burada durmayacağız” dedi. Sonra Amr çıktı. Halk da çıkarak dağlarda yayıldılar. Allah Teâlâ böylece hastalığı onlardan kaldırdı. Bu hadise Hz. Ömer’in kulağına geldiğinde Amr İbnü’l-As’ın reyini hoş karşıladı.[1]