Islam Tarihi - 105. Sayfa

Hz. Ebubekir’le Sahabilerden Birinin Cezalara Kesin Olarak İnanmaları

- İbn Habib b. Damre şöyle anlatıyor: Ebubekir Sıddîk’ın bir oğlunun vefatında ben de oradaydım. Çocuk durmadan yastığına bakıyordu. Onun vefatından sonra orada bulunanlar Ebubekir’e

“Oğlun durmadan yastığa bakıyordu. Acaba onun altında bir şey mi var?” dediler. Yastık kaldırıldığında altında beş veya altı dirhem para bulunduğu görüldü. Bunun üzerine Ebubekir Sıddîk elini dizine vurarak

“İnnâ lillâh ve innâ ileyhi râciûn!” (Biz Allah içiniz ve O’na dönücüleriz). Ey yavrum! Bu paraların senin derini kapsayacağını zannetmiyorum” dedi.[1]

- Hz. Peygamber, kıyamet gününde kölelerinden sorulup sorulmayacağını soran bir adama şunları söylemişlerdir:

“Kıyamet gününde onlar sana yapmış oldukları ihanet ve isyanlarından ve söylemiş oldukları yalanlarından sorulacaklardır. diğer taraftan sen de onlara vermiş olduğun cezalardan sorulacaksın. Eğer bu ikisi denk ise ne kârda ve ne de zarardasın demektir. Eğer verdiğin cezalar, suçlarından daha fazla ise onlar bu fazlalığı senden alacaklardır”. Bunun üzerine adam yüksek sesle ağlamaya başladı. Kalkıp gideceği sırada Hz. Peygamber ona “Sen Allah Teâlâ’nın “Kıyamet gününde hakkâniyet (adalet) terazilerini kuracağız. Hiç kimse hiç bir hususta haksızlığa uğratılmayacaktır. (Yaptığı ameli) hardal tanesi ağırlığında olsa da biz onu yine de getirip hesaba katacağız” (Enbiyâ: 21/47) âyetini okumadın mı?” diye sordular. Adam da

“Ey Allah’ın Rasûlü! Ben kendim için onlardan ayrılmaktan daha hayırlı bir yol bulamıyorum. Bunun için de seni şahit ediyorum ki kölelerimin hepsi hürdürler, azat edilmişlerdir” dedi.[2]