Islam Tarihi - 14. Sayfa

2. FASIL: İMAN MECLİSLERİ

Abdullah b. Revâha’nın İman Meclislerine Olan Rağbeti

- Abdullah b. Revâha Allah Rasûlü’nün ashâbından birisiyle karşılaştığında

“Gel de bir saat Rabb’imize iman tazeleyelim” dedi. Bir gün bir kişiye bunu söylediğinde, adam öfkelendi ve Rasûlullah’a gelerek

“Ey Allah’ın Rasûlü! Bakmaz mısın, İbn Revâha’ya! Senin getirdiğin imandan insanları uzaklaştırıyor. Bir saatlik imana götürüyor!” dedi. Hz. Peygamber bu kişiye cevap olarak

“Allah İbn Revâha’dan razı olsun. O meleklerin kendisiyle iftihar ettiği meclisleri seviyor” dedi.[1]

- Abdullah b. Revâha bir arkadaşına

“Gel de bir saat Allah’a iman edelim” dedi. Arkadaşı ona

“Biz mü’min değil miyiz?” dediğinde, Abdullah da

“Evet, biz mü’miniz. Fakat Allah’ı zikredersek imanımız daha da artar” dedi.[2]

- Abdullah b. Revâha arkadaşlarından birinin elinden tutarak

“Gel bizimle, bir saat zikir meclisinde bulunarak Allah’a olan imanımızı tazeleyelim” diyordu.[3]

- Abdullah b. Revâha elimden tutarak

“Gel, Allah’a bir saat iman edelim. Kesinlikle kalb kaynar çanaktan daha fazla evrilir çevrilir” dedi.[4]

- Abdullah b. Revâha benimle karşılaştığı zaman bana

“Ey oğul! Otur, bir saat zikredelim!” derdi. Birlikte oturur, bir saat zikrederdik. Sonra

“İşte bu iman meclisidir. İman meselesi gömleğin meselesine benzer. Sen iç gömleği çıkardığında, bakarsın ki giymişsin. Bazan da giydiğinde bakarsın ki çıkarmışsın. Kalb fıkır fıkır kaynayan çanaktan daha süratle alt-üst edilir” derdi.[5]