Abdullah B - İslam Tarihi - 16. Sayfa

Abdullah b. Mes’ud’un Hanımıyla Olan Kıssası

- Abdullah bir ihtiyacı için geldiğinde kapıda öksürüyor, burnunu siler gibi sesler çıkarıyordu. Bunu evde hoşuna gitmeyen birşeye muttali olmamak için yapıyordu. Bir gün yine gelerek kapıda öksürüp birtakım hareketler yaptığı sırada yanımda bir kocakarı vardı. Ben kızamık çıkarmıştım. Bana muska yapmak için gelmişti. Kocamın sesini duyunca kocakarıyı sedirin altına sakladım. Kocam içeri girip yanıma oturunca, boynumda asılı bir ip gördü.

“Bu iplik de nedir?” dedi.

“Hastalığım için okunup üfürülen bir ipliktir” dedim. Abdullah ipi çekip kopardı, sonra da

“Abdullah’ın ailesi şirke muhtaç değildir. Ben Allah’ın Rasûlü’nden “Muska, hamâil, tılsım ve nazar boncukları şirktir” dediğini duydum” dedi. Ben Abdullah’a

“Niçin böyle söylüyorsun? Halbuki benim gözüm acıyordu. Ben falan yahudiye gittim, muska yapıyordu. O muska yaptığı zaman gözümün ağrısı kesildi” dedim. Abdullah

“Bu şeytandır. Şeytan kendi eliyle onu acıtıyor, yahudi ona muska yaptığında şeytan ondan uzaklaşıyor. Sana, Rasûlullahın dediği gibi şu duaları söylemek kâfi gelir:

“Ey insanların Rabbi! Şiddeti gider. Şifa ver. Şifa verici sadece sensin. Senden başka kimsenin şifası olmaz. Öyle bir şifa ver ki arkada herhangi bir hastalık bırakmasın.”[1]