Pazartesi, 8 Cemaziyelevvel 1448
← Geri 🏠 Hadis Kütüphanesi

Islam Tarihi - 39. Sayfa

Hz. Peygamber’in “Kıyamet Gününde İnsanları Allah Hesaba Çekecektir” Buyurduklarında Göçebenin Birinin “Öyleyse Kurtulduk Demektir” Demesi

 

- Bir gün göçebe Araplardan biri Hz. Peygamber’e gelerek

“Ey Allah’ın Rasûlü! Kıyamet gününde mahlûkâtı kim hesaba çekecektir” diye sordu. Hz. Peygamber

“Allah Teâlâ çekecektir” buyurdular. Bunun üzerine adam

“O halde Kâbe’nin Rabb’ine yemin ederim ki biz kurtulduk demektir!” dedi. Hz. Peygamber

“Bu nasıl oluyor?” deyince de

“Çünkü kerim bir zat, cezalandırmaya gücü yettiği suçluları bağışlar” dedi.[1]

- Hz. Ömer, Muaz b. Cebel’i Benî Kilâb kabilesine zekat toplama memuru olarak göndermişti. Muaz toplamış olduğu zekatı o kabilenin fakirleri arasında taksim etti. Böylece elinde hiç bir şey kalmadı. Devesinin eyeri altına açmakta olduğu keçe parçasını omuzuna alarak geri döndü. Kendisini karşılayan hanımı

“Memurlar vazifelerinden dönerlerken bazı hediyeler getirir. Hani senin hediyen; bizlere bir şey getirmedin mi?” diye sordu. Muaz da

“Yanımda beni kontrol eden emin ve koruyucu bir zat vardı; bu yüzden de hiç bir şey getiremedim” dedi. Bunun üzerine karısı şunları söyledi:

“Sen Hz. Peygamber’in ve Ebubekir’in katında güvenilir bir kimse olarak biliniyordun. Nasıl oluyor da Ömer seni kontrol etmesi için yanına birisini katıyor?”. Muaz’ın hanımı daha sonra gidip Hz. Ömer’i, şikayet etti. Bu durum kendisine söylenildiğinde Hz. Ömer, Muaz b. Cebel (r.a.)’ı çağırttı ve ona

“Ben ne zaman seni kontrol etmesi için yanına bir memur katmışım?” diye sordu. O da

“Ey Mü’minlerin Emîri! Karımın elinden kurtulabilmek için bundan başka bir mazeret bulamadım” karşılığını verdi. Hz. Ömer gülerek ona birşeyler verdi ve

“Git hanımını bunlarla razı et” dedi.[2]


 

[1] Kenz VII/270 (İbnü’n-Neccâr, Ebu Hüreyre’den).

[2] Kenz VII/87 (Abdurrezzak, Muhâmilî, Emâli’sinde Said b. el-Müseyyeb’den. Hadisin ravilerinden İbn Cerir, Muaz b. Cebel’in yanında kendisini kontrol eden birisi bulunduğunu söylerken bununla Allah Teâlâ’yı kastettiğini belirtir).

Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe, Akçağ Yayınları: 3/301-302.