Islam Tarihi - 50. Sayfa

Hz. Ali’nin Kader Hakkındaki Sözleri

- Hz. Ali’ye

“Ey Mü’minlerin Emîri! Şurada birileri var; Allah Teâlâ’nın henüz olmamış şeyleri bilemeyeceğini iddia ediyorlar” denildi. Hz. Ali

“Anneleri onların matemini tutsun! Onlar bu sözü neye dayanarak söylüyorlar?” dedi.

“Andolsun ki sizi deneyeceğiz ki içinizden mücahit olanları ve sabır gösterenleri meydana çıkaralım (cihat ve diğer hususlarda isyan veya itaat) haberlerinizi de ortaya çıkaralım” (Muhammed: 47/31) âyetine dayanıyorlar” denildi. Bunun üzerine Hz. Ali

“Bilgisiz insanlar helak olur” dedi. Sonra da minbere çıkıp Allah’a hamd u senâda bulunarak şunları söyledi:

“Ey insanlar! İlim öğreniniz. Sonra bu öğrendiklerinizle amel ediniz ve onları başkalarına da öğretiniz. Allah’ın kitabında bulunup da içinden çıkamadığınız konuları bana sorunuz. Duyduğuma göre içinizden bazı kimseler “Andolsun ki sizi deneyeceğiz ki içinizden mücahit olanları ve sabır gösterenleri meydana çıkaralım...” âyetine dayanarak Allah Teâlâ’nın henüz olmamış şeyleri bilemeyeceğini iddia ediyorlarmış. Halbuki “Bilelim” manası’na gelen “na’lemu” füli bu âyet-i kerimede “Görelim” manasında kullanılmıştır. Böylece âyet “İçinizden mücahit olanları ve sabredenleri görelim diye sizleri deneyeceğiz” manasını ifade etmektedir.”[1]

- Hz. Ali şöyle buyurmuştur: “Gökte ve yeryüzünde takdir olunmayan hiç bir şey meydana gelmez. Hiç bir kimse yoktur ki yanında kendisini korumakla görevli iki melek bulunmasın. Bu melekler kaderi gelinceye kadar insanı korurlar. Kader geldiğindeyse onunla kaderi arasından çekilirler. Benim üzerimde Allah’ın çok sağlam bir koruyucusu vardır. Ecelim geldiği zaman bu koruyucu benden uzaklaşır. Şunu biliniz ki kişi, takdir olunanların mutlaka başına geleceğine ve olunmayanlarınsa hiç bir şekilde kendisine isabet etmeyeceğine inanmadıkça imanının zevkini alamamıştır”[2]