Islam Tarihi - 61. Sayfa

10. FASIL: ÂHİRETE İMAN EDİLMESİ

Hz. Peygamber’in Cenneti Vasıflandırmaları

- Ebu Hüreyre şöyle anlatıyor: Bir gün Hz. Peygamber’e

“Ey Allah’ın Rasûlü! Senin yanında kalblerimiz yumuşayıp inceliyor, adeta ahiret ehlinden biri oluyoruz. Senden ayrıldığımızda ise dünya, kadın ve evlat sevgisi kalblerimizi katılaştırıyor” dedik. Hz. Peygamber de

“Eğer benim yanımda bulunduğunuz hal üzerinde kalmaya devam edebilseydiniz melekler sizinle musafaha yapar ve sizi evlerinizde ziyaret ederlerdi. Eğer siz günah işlemeyen bir kavim olsaydınız Allah sizin yerinize kendilerini affedebileceği, günah işleyen birilerini getirirdi” buyurdular.

“Ey Allah’ın Rasûlü! Bize cennetten haber verebilir misiniz? Meselâ onun binaları nasıldır?” diye sorduğumuzda da şöyle buyurdular:

“Cennet binalarının bir kerpici altın, bir kerpici ise gümüş olup aralarına konulan harç da bildiğimiz misktir. Taşları inci ve mercan, toprağı ise zaferandır. Oraya giren kimseler saadete ve nimete kavuşmuş olurlar. Bu kişiler orada edebî olarak kalır ve ölmezler. Kendileri ve elbiseleri çürümediği gibi gençliği de kaybolmaz. Şu üç sınıf insan vardır ki duaları reddedilmez. Birincisi âdil imam (devlet başkanı ve yönetici), ikincisi iftar edinceye kadar oruçlu kimseler, üçüncüsü ise mazlum olanlardır. Mazlumun bedduası bulutların da üzerine çıkar ve ona göklerin kapıları açılır. Allah Teâlâ da “İzzetimle yemin ederim ki şu anda olmasa bile bir zaman gelecek ki sana mutlaka yardımcı olacağım” buyurur.”[1]