Islam Tarihi - 71. Sayfa

Hz. Peygamber’in Allah’ın Huzurunda Ümmeti için Şefaat Dilemesi

- Abdurrahman b. Ebî Akîl şöyle anlatıyor: Sakîf’in Hz. Peygamber’e gönderdiği heyet arasında bulunuyordum. Mescidin kapısına geldiğimizde develerimizi oraya bağladık. Yanına kendisinden daha çok buğzettiğim kimse olmadığı halde girdiğim Hz. Peygamber’in huzurundan, ondan daha fazla sevdiğim kimse olmadığı halde çıktım. İçimizden birisi

“Ey Allah’ın Rasûlü! Niçin Allah Teâlâ’dan, sana Hz. Süleyman’ın mülkü gibi bir mülk vermesini istemediniz?” diye sordu. Hz. Peygamber gülerek şöyle buyurdular:

“Umulur ki sizin arkadaşınız (kendisi) için Allah katında Süleyman’ın mülkünden daha üstün bir şey vardır. Allah Teâlâ gönderdiği her peygambere bir dilekte bulunmasını söylemiştir. Onlardan bazıları bu haklarını dünya için kullanmışlar; Allah da onlara dünyayı vermiştir. Bazıları ise bu dileklerini bir kavim aleyhinde kullanmışlar ve Allah da o kavmi helâk etmiştir. Aynı şekilde Allah Teâlâ bana da bir dilekte bulunma hakkı bahşetmiştir. Ben hakkımı kıyamet gününe sakladım ki, bu ümmetime olan şefaatımdır.”[1]