Islam Tarihi - 77. Sayfa

Hz. Peygamber’in, Sahabilerine Kıyamet Gününden Bahsetmesi

- Bir gece Hz. Peygamber’in yanında konuşmaya daldık. Ertesi gün de huzuruna vardığımızda Hz. Peygamber şöyle buyurdular:

“Dün gece sizin gidişinizden sonra ümmetleriyle birlikte tüm peygamberler bana gösterildi. Bunlar birer birer önümden geçirildiler. Bu sırada bazılarının yanında bir, bazılarınkinde üç kişi, diğer bazılarının yanındaysa büyük bir kalabalık bulunduğunu gördüm. Kimisinin yanında da bir tek kişi bile yoktu”. Bunun üzerine Katâde “İçinizde aklı başında bir kişi yok mudur?” (Hud: 11/78) mealindeki âyet-i kerimeyi okudu. Hz. Peygamber devamla şunları söylediler:

“İmran oğlu Musa önümden İsrâiloğulları’ndan meydana gelen büyük bir cemâatla geçti.

“Ey Rabb’im! Bu kimdir?” diye sordum.

“Bu, senin kardeşin, İmran’ın oğlu Musa’dır, yanındakilerse İsrâilogulları’ndan ona tâbi olanlardır” denildi. Bu kez

“Ey Rabb’im! Benim ümmetim nerededir?” diye sordum.

“Sağ tarafında bulunan tepelere bak!” nidası geldi. Söylenilen tepelere baktığımda onların insanlarla dolu olduğunu gördüm. Bunun üzerine

“Razı oldun mu?” diye soruldu.

“Evet ey Rabb’im! Razı oldum” dedim. Arkasından

“Şimdi de sol tarafındaki uzak ufuklara bak!” buyruldu. Oranın da insanlarla dolu olduğunu gördüm. Yine

“Razı oldun mu?” diye soruldu. Birincisinde olduğu gibi bu kez de

“Evet ey Rabb’im! Razı oldum” cevabını verdim.

“Bunların içerisinden yetmişbin kişi hesaba çekilmeksizin cennete gireceklerdir” denildi”.

Hz. Peygamber’in bu sözleri üzerine Esedoğulları kabilesinden, Bedir savaşına da katılmış olan Ukkâşe b. Mihsan

“Ey Allah’ın Peygamberi! Allah Teâlâ’ya beni de onlardan kılması için yalvar!” dedi. Hz. Peygamber

“Ey Rabb’im! Ukkâşe’yi de onlardan kıl!” diye dua ettiler. Bunun üzerine bir kişi daha

“Ey Allah’ın Rasûlü! Allah Teâlâ’ya benim için de dua et!” dedi. Hz. Peygamber

“Ukkâşe bu hususta seni geçti” dediler ve sonra da şöyle eklediler:

“Anam babam size feda olsun! Gücünüz yettiğince bu yetmişbin kişiden olmaya çalışınız. Buna da gücünüz yetmezse sağ tepelerde bulunan kimselerden olunuz. Buna gücünüz yetmezse hiç olmazsa sol tarafta, ufukları dolduranlardan olmaya gayret ediniz! Çünkü ben bunların dışında birbirleriyle savaşıp duran birçok insan gördüm”. Daha sonra da “Ben sizlerin cennet halkının dörtte birini oluşturmanızı umarım” buyurdular. Hz. Peygamber’in bu sözü üzerine tekbir getirdik. Hz. Peygamber bu kez

“Ben sizlerin cennet halkının üçte birini oluşturmanızı umarım” buyurdular. Biz yine tekbir getirdik. Nihayet Hz. Peygamber “Cennet ehlinin yarısını oluşturmanızı umarım” dediler. Biz bir kez daha tekbir getirdik. Bunun üzerine Hz. Peygamber “Birçoğu da sonrakilerden (Muhammed ümmetinden)dir” (Vâkıa: 56/40) âyet-i kerimesini okudular. Bundan sonra biz kendi aramızda bu yetmişbin kişinin kimler olabileceği hakkında konuştuk ve sonunda bunların İslâm’da doğup da Allah’a şirk koşmaksızın ölen kimseler olduğuna karar verdik. Bunu kendisine söylediğimizde Hz. Peygamber şöyle buyurdular: “Hayır; iş sizin dediğiniz gibi değildir. Bunlar şifa için dağlama yapmayan, muska yazmayan ve uğursuzluğa inanmayan kişilerdir.”[1]