Islam Tarihi - 86. Sayfa

Hz. Âişe’nin Cehennem Ateşini Hatırladığında Ağlaması

- Âişe vâlidemiz şöyle anlatıyor: Bir gün cehennemi düşünerek ağladım. Bunu gören Hz. Peygamber

“Ey Âişe! Niçin ağlıyorsun?” diye sordular.

“Ey Allah’ın Rasûlü! Cehennemi düşündüm de onun için ağlıyorum. Acaba siz kıyamet gününde aile efradınızı hatırlayacak mısınız?” dedim. Bunun üzerine şöyle buyurdular:

“Kıyamet gününde insan şu üç yerde hiç kimseyi hatırlayamaz: Birincisi; kişi, mizanın (terazinin) başında tartısının hafif ya da ağır oluşunu öğreninceye kadar hiç kimseyi hatırlamaz. İkincisi kitaplar verilirken “Geliniz, kitabınızı okuyunuz!” denildiğinde sağından veya solundan ya da arkasından mı verileceğini öğrenmedikçe hiç kimseyi hatırlayamaz. Üçüncüsü ise cehennemin iki yakası arasında birçok çengelleri ve dikenleri bulunan köprü kurulduğunda ve Allah kullarından dilediğini burada alıkoyduğunda kişi kurtulup kurtulamadığını öğrenemedikçe ne aile efradından ve ne de başkalarından hiç kimseyi hatırlayamaz.”[1]