Islam Tarihi - 89. Sayfa

14. FASIL: ALLAH’IN VA’DETTİKLERİNE KESİNLİKLE İNANILMASI

Hz. Ebubekir’in, Allah’ın Rum-Fars Savaşlarına Dair Vaatlarına Kesinkes İnanması

- “Elif, lâm, mîm! Rumlar (Arap yarımadasına) en yakın bir yerde (İranlıların karşısında) mağlup oldular. Halbuki onlar bu mağlubiyetlerinden sonra birkaç yıl içinde (üç ile dokuz yıl arasında) Allah’ın yardımıyla kesinlikle gâlip geleceklerdir. Emir bundan önce de bundan sonra da Allah’a aittir. İşte (Rumların galip geleceği) o gün mü’minler sevineceklerdir” (Rûm: 30/1-4) mealindeki âyet-i kerimeler nâzil olduğu sıralarda Rumlar İranlılar karşısında yenilgiye uğramıştı. Halbuki müslümanlar, ehl-i kitap oldukları için Rumların gâlip gelmelerini istiyorlardı. Daha sonra Allah Teâlâ “Allah dilediğine yardım edecektir. O’dur herşeye gâlip ve esirgeyici olan” (Rum: 30/5) âyet-i kerimesini indirdi. Kureyşlilere gelince onlar da İranlıların gâlip gelmesini istiyorlardı. Çünkü İranlılar da kendileri gibi ehl-i kitaptan değildiler ve öldükten sonra dirilmeye (haşre) inanmıyorlardı.

Bu âyet-i kerimeler indiğinde Hz. Ebubekir bunları Mekke’nin çeşitli yerlerinde okudu. Bunun üzerine Kureyşlilerden bazıları ona

“Ey Ebâbekir! Sizin arkadaşınız (Hz. Peygamber) Rumların üç ilâ dokuz sene arasında İranlılara gâlip geleceğini iddia ediyor. Seninle bu hususta bahse girişelim mi?” dediler. O da kabul etti. Bu olay henüz bahsin haram kılınmadığı bir zamanda geçiyordu. Kureyşliler Hz. Ebubekir’e

“Sen bu “bid” kelimesini “Üç ile dokuz sene arasında” şeklinde manalandırıyorsun. Gel bir sayı üzerinde anlaşalım; böylce bir sayı tamam olduğunda ya sen ya da biz kazanmış olalım” dediler. Böylece aralarında bu sayıyı altı yıl olarak belirlediler. Fakat altı yıl geçtiği halde Rumlar galip gelememişlerdi. Bu yüzden de müşrikler bahsi kazanmış olarak anlaştıkları malı Hz. Ebubekir’den aldılar. Ertesi sene (yani yedinci sene) Rumlar, İranlıları yenilgiye uğrattığında müslümanlar onların altı sene içinde galip geleceğini söylemiş olan Hz. Ebubekir’i ayıpladılar. O da

“Ne bileyim; Allah Teâlâ “bid” kelimesini kullanıyordu” buyurdu. Rumların gâlip gelmesi hadisesinden sonra birçok müşrik gelip müslüman oldu.[1]

- Rum Sûresi indiğinde müşrikler Ebubekir Sıddîk’a “Arkadaşının (Hz. Peygamber’in) ne söylediğini duyuyor musun? O Rumların İranlılara gâlip geleceklerini iddia ediyorlar” dediler. Hz. Ebubekir de

“Arkadaşım doğru söylüyor” dedi. Bunun üzerine müşrikler

“O halde seninle bahse girişelim mi?” dediler. Onun kabul etmesi üzerine de aralarında bir zaman tayin ettiler. Bu zaman Rumların İranlılara gâlip gelmesinden daha önceye rastlıyordu. Bu durum Hz. Peygamber’in hoşuna gitmedi. Hz. Ebubekir’e

“Seni böyle bir şey yapmaya zorlayan şey nedir?” diye sordular. O da

“Allah ve Rasûlünü tasdik etmek istemiştim” karşılığını verdi. Bunun üzerine Hz. Peygamber

“O halde git bahis miktarını fazlalaştır ve müddeti de birkaç sene daha uzat!” buyurdular. Ebubekir Sıddîk da gidip Hz. Peygamber’in söylediklerini yerine getirdi. Böylece bu uzatılan seneler içerisinde Rumlar İranlılara gâlip geldiler ve atlarını onların başkenti Medâyin’de bağladılar ve İran ülkesinde Rûmiye adında bir şehir kurdular. Bahsi kazanmış olan Ebubekir Sıddîk almış olduğu malları Hz. Peygamber’e getirerek

“Ey Allah’ın Rasûlü! Bunlar haram mıdır?” diye sordu. Hz. Peygamber de ona bu malları tâsadduk etmesini söylediler.[2]