Islam Tarihi - 38. Sayfa

7. FASIL: MESCİDLERE YÜRÜYEREK GİTMEK

Evi Mescide Uzak Olan Ensarî’nin Mescide yürüyerek Gidip Gelmesi

- Bir kişi vardı. Onun evi kadar mescide uzak bir ev yoktu. Fakat her namazda Peygamber’in arkasında bulunuyordu.

“Bir merkep satın alsaydın, ona karanlıklarda ve sıcak vakitlerde binseydin olmaz mıydı?” dediler. Adam

“Peygamber’in mescidinin yanında evim olsaydı, beni uzak olmasından fazla sevindirmezdi. Ben isterim ki, mescide doğru attığım adımlar benim için yazılsın. Mescidden aile efradıma döndüğümde attığım adımlar yazılsın” dedi. Hz. Peygamber

“Allah sana bütün bunların sevabını verecektir” dedi.[1]

- Ensar’dan bir kişi vardı. Evi Medine’nin en uzak köşesindeydi. Fakat Peygamber’le beraber beş vakit namazda hazır bulunurdu. Adamın haline acıyarak

“Ey falan! Keşke sen kendine bir merkeb alsaydın. O, sıcaktan seni korur ve yerdeki haşerattan seni muhafaza ederdi” dedim. Adam

“Allah’a yemin ederim ki, ben, evimin Hz. Peygamber’in evine bitişik olmasını bile istemem” dedi. Onun bu sözü bana gayet ağır geldi. Peygamber’e vardım, bu durumu ona söyledim. Hz. Peygamber onu çağırdı ve o, peygambere de bana söylediklerini aynen söyleyerek

“Ben bu attığım adımlar hakkında bir sevap umuyorum” dedi. Hz. Peygamber

“Kesinlikle senin umduğun şey sana verilecektir” buyurdu.[2]