Osman B - İslam Tarihi - 112. Sayfa

Osman b. Ebi’l-As’ın Hz. Peygamber’in Yanına Girmeyerek Arkadaşlarının Hayvanlarını Beklemesi

- Osman b. Ebi’l-As şöyle anlatıyor: Hz. Peygamber’e gönderilen Sakif heyeti arasında ben de vardım. Hz. Peygamber’in kapısına geldiğimizde yolculuk sırasında giydiğimiz elbiseleri yenileriyle değiştirdik. Arkadaşlarım “Develerimizi kim bekleyecek?” dediler. Ancak hiç kimseden ses çıkmadı; çünkü herkes Hz. Peygamber’in huzuruna girmek istiyordu. Bunun üzerine yaşça en küçükleri olduğum için

“Siz girin develere ben bakarım. Fakat bana, çıktıktan sonra benim de Hz. Peygamber’in yanına girip çıkmam için devemi tutacağınıza dair söz vermelisiniz!” dedim. Söz vererek içeri girdiler. Çıktıklarında ise

“Haydi gidelim!” dediler.

“Nereye?” diye sordum.

“Yurdumuza, çoluk çocuğumuzun yanına” dediler. Bunun üzerine

“Ben çoluk çocuğumu ve yurdumu Hz. Peygamber’i görmek için terkettim. Bunun için de onu görmedikçe geri dönmeyeceğim. Hem siz bana söz vermiştiniz!” dedim. Onlar da

“O halde gir fakat acele et. Biz sana da bize de yetecek kadarını sorup öğrendik. Sormadık hiç bir şey bırakmadık” dediler. Böylece Hz. Peygamber’in huzuruna girdim ve

“Ey Allah’ın Rasûlü! Bana dinimi öğretmesi ve beni onda fakih kılması için Allah Teâlâ’ya yalvarır mısınız?” dedim. Hz. Peygamber

“Ne söyledin bakayım?” dediler. Sözlerimi tekrar ettiğimde de

“Sen, arkadaşlarından hiç birinin istemediği birşeyi istedin. Git; sen hem onların hem de yanına gelecek olan kavminin büyüğü ve emîrisin!” buyurdular.[1]

- Osman b. Ebi’l-As şöyle anlatıyor: Hz. Peygamber’in huzuruna girdiğimde ondan, yanında bulunan bir mushafı istedim. O da bunu bana verdiler.[2]