Abdullah B - İslam Tarihi - 148. Sayfa

Abdullah b. Mes’ud’un Bu Husustaki Öğüdü

- Kûfe ahalisinden bazı kimseler İbn Mes’ud’a geldiler. Abdullah

“Hoş geldiniz” deyip Allah’ın azabından korunmayı tavsiye ederek

“Kur’an’da ihtilafa düşmeyin. Çünkü Kur’an, Hz. Peygamber’den bu yana okunup durmaktadır. Onda ihtilafa yer yoktur. O ne silinir ne de kaybolur. Görmez misiniz ki, İslâm şeriatı tektir. Şeriatın bütün hükümleri onda açık olarak belirtilmiş ve bütün emirler sıralanmıştır. Eğer ayetin biri, birşeyi emretmiş, diğeri de yasak etmiş olsaydı, o zaman ihtilafa sebep olurdu. Fakat durum böyle değildir. Kur’an, bunların hepsini hiç bir çelişki olmadan kendinde toplayan bir kitaptır. Umarım ki, içinizde; ilimde yetişmiş ve halk arasında zirveye ulaşmış kimseler vardır. Eğer Hz. Muhammed’e indirileni benden daha iyi bilen bir kimse olduğunu ve develerin beni o kimseye ulaştıracağını bilseydim, ilmimi artırmak için ona giderdim. Fakat Cebrail’in Kur’an’ı, her yıl bir kere Hz. Peygamber’e tekrarladığını, Hz. Peygamber’in vefat ettiği yılda ise; iki defa tekrarladığını biliyorum. Ben Hz. Peygamber’in yanında Kur’an okurdum, bana

“Sen güzel okuyorsun” derdi. Öyleyse kim benim okuduğum şekilde okuyorsa, onu bırakmasın, ondan tek harf bile değiştirmesin. Çünkü Kur’an’ın bir harfini inkâr eden hepsini inkâr etmiş olur” dedi.[1]

- Abdullah Medine’ye gelmek istediğinde arkadaşlarını bir araya getirdi ve “Allah’a yemin ederim, umarım ki sizin içinizde bugün, dinde, fıkıhta ve Kur’an ilminde yetişmiş ve İslâm orduları içinde en yüksek seviyeye ulaşmış kimseler vardır” dedi.[2]

- Abdu(lah b. Mes’ud şöyle dedi: “Kur’an’ı ezberleyen kimse, halk uyurken, geceleri ibadet etmesiyle, halk yerken, oruç tutmasıyla, halk sevinçliyken, üzüntüsüyle, halk gülerken, ağlamasıyla, halk böbürlenerek yürürken, tevazusuyla tanınmalıdır. Kur’an’ı göğsünde taşıyan kimsenin gözleri yaşlı, üzgün, aklı başında, yumuşak huylu, bilgili ve ağırbaşlı olması gerekir. Kur’an’ı göğsünde taşıyan kimseye hırçınlık, şımarıklık, bağırıp çağırmak, feryat etmek ve sert tabiatlı olmak yakışmaz.”[3]

- Abdullah b. Mes’ud şöyle dedi: “Eğer kalb gözünün açık olmasını istiyorsan, Allah’ın “Ey iman edenler” diye sözünü işittiğinde, ona kulağını dört aç. Çünkü o ya bir hayrı emreder veya bir şerri nehyeder”[4]