Islam Tarihi - 207. Sayfa

İbn Mes’ud ve İbn Abbas’ın Kötü Âlimler Hakkında Söyledikleri

- Eğer ilim ehli ilmi korusaydılar ve lâyık olanlara onu bıraksaydılar mutlaka zamanlarının insanlarına efendi olacaklardı. Fakat bunlar ilmi dünya ehlinin yanına koydular. Bunu da dünya menfaatı için yaptılar. Bu yüzden de halkım gözünden düşerler. Ben Hz. Peygamber’in “Kim sadece ahireti kendine dert edinirse Allah Teâlâ o kimseyi diğer bütün dertlerden kurtarır. Kim de, dünyayı kendine dert edinir de dünya vadilerinde boğulup giderse, o kimse AIİah’ın umurunda değildir” buyurduğunu işittim.[1]

- Duyduğuma göre İbn Abbas “Eğer ilim sahipleri ilimlerinin gereklerini yerine getirselerdi, Al(ah, melekler ve salihler onları seveceklerdi. İnsanlar da onlara saygı duyacaklardı. Fakat onlar ilimleriyle dünyayı elde etmeye çalıştılar ve bu yüzden de Allah’ın sevgisinden mahrum kaldılar. Hem de insanların yanında değerlerini yitirdiler” buyurmuştur.[2]

- İbn Mes’ud

“Küçüklerin büyüdüğü, büyüklerin ihtiyarladığı o fitnenin geldiği gün acaba haliniz ne olur? Bu durum artık normal karşılanmaya başlanır, eğer bir gün bu durum düzeltilmeye kalkışılırsa, “Bu suçtur” denilir” dedi.

“Bu ne zaman olacaktır?” dediler. İbn Mes’ud

“İçinizdeki güvenilir kimselerin azaldığı, emirlerinizin servet biriktirmeye başladığı, âlimlerin kalmadığı, Kur’an okuyucularının çoğaldığı, ilmin, din için değil, dünya için ögrenildiği ve ahiret amelleriyle dünya elde edilmeye başlandığı zaman” diye cevap verdi.[3]

- İbn Mes’ud’a

“Bu fitne ne zaman olacak?” dediler. İbn Mes’ud

“Bir bid’atçı, bir bid’at edinir, halk onun peşinde gider. Ondan bir şey bozulduğu zaman da

“Sünnet bozuldu” derler. O zaman âlimleriniz azalır, emirleriniz çoğalır” dedi.[4]