Pazartesi, 8 Cemaziyelevvel 1448
← Geri 🏠 Hadis Kütüphanesi

Bildiklerini Öğretmeye Yanaşmayan Âlimlerle öğrenmek İstemeyen Câhillerin Tehdit Edilmesi - 30. Sayfa

Bildiklerini Öğretmeye Yanaşmayan Âlimlerle öğrenmek İstemeyen Câhillerin Tehdit Edilmesi

 

- Hz. Peygamber bir hutbelerinde müslümanlardan bazı grupları hayırla andıktan sonra şöyle buyurdular:

“İçinizden bazı kimselere ne oluyor ki komşularına İslâm’ı anlatıp onlara bildiklerini öğretmiyorlar ve niçin iyiliği emredip kötülüklerden nehyetmiyorlar? Öte yandan bilmeyenler neden komşularından ve bilenlerden sorup öğrenmiyorlar? Allah’a yemin ederim ki ya sizden bilenler, kendi komşularına öğretip onları bilgi sahibi yaparak iyiliği emredip kötülüklerden menedecek, bilmeyenlerse komşularından sorup öğreneceklerdir ya da onları cezalandıracağım”. Hz. Peygamber bu sözlerden sonra minberden inip hücre-i saadetlerine gittiler. Bunun üzerine sahabiler kendi aralarında

“Acaba Hz. Peygamber bu sözleriyle kimi kastetti?” demeye başladılar. İçlerinden bazıları

“Hz. Peygamber bu sözleriyle Eşaroğullarını kastetmişlerdir. Çünkü onlar dinde bilgi sahibi kimseler olup komşuları da cahil ve hiç birşeyden haberleri olmayan göçebelerden ibarettir” dediler. Bu sözler Eş’aroğullarının kulağına gittiğinde bunlar Hz. Peygamber’e gelerek

“Ey Allah’ın Rasûlü! Sen bir kavmi hayırla yâdetmiş, bizleri ise tehdit etmişsin. Suçumuzun ne olduğunu öğrenebilir miyiz?” dediler. Hz. Peygamber de şöyle buyurdular:

“Bir kavim ya dinî konularda komşularını bilgilendirecek, iyiliği emredip kötülüklerden menedecek, bilmeyenlerse komşularından sormak suretiyle öğreneceklerdir; ya da ben onları daha bu dünyada cezalandıracağım” buyurdular. Gelenler

“Ey Allah’ın Rasûlü! Biz komşularımızı nasıl bilgilendireceğiz?” diye sordular. Hz. Peygamber sözlerini bir kere daha tekrar eylediler. O zaman Eş’aroğulları “O halde bize bir sene mühlet ver!” dediler. Hz. Peygamber de onlara istedikleri mühleti vererek “İsrâiloğullarından kafir olanlar Dâvud ve Meryem oğlu İsa’nın dilleriyle lanetlendiler. Bu lanetlenmeleri de isyan ettiklerinden ve hadlerini aştıklarından ötürüdür. Yaptıkları fenalıktan birbirini uyarıp menetmezlerdi. Andolsun yaptıkları pek çirkin şeylerdir” (Mâide: 5/78-79) meâlindeki âyet-i kerimeleri okudular.[1]


 

[1] Kenz, II/139 (İbn Râheveyh, Buhari, İbnü’s-Seken, İbn Mendeh, Taberani, Ebu Nuaym, İbn Asakir, Baverdi ve İbn Merdeveyh, Abdurrahman’ın babası Ebzâ el-Huzâi’den).

Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe, Akçağ Yayınları: 3/448-449.