Müslümanın Çarşı - 78. Sayfa

Müslümanın Çarşı-Pazarlarda ve Gaflet Yerlerinde Allah’ı Anması

- Hz. Peygamber bir gün

“Allah katında amellerin en sevimlisi “sebhatü’l-hadis”, en buğzedileni de “tahriftir” buyurdular. Bunun üzerine sahabiler

“Ey Allah’ın Rasûlü! “Sebhatü’l-hadis” ne demektir?” diye sordular. Hz. Peygamber şöyle cevap verdiler:

“Kişinin, insanların konuşmaya daldıkları bir sırada Allah’ı tesbih etmesidir”. Sahabiler bu kez

“Peki ey Allah’ın Rasûlü! Tahrif ne demektir?” diye sordular. Hz. Peygamber buna da

“İyi bir durumda bulunan bir insanın, nasıl olduğu sorulduğunda “Kötü durumdayım. İşler yolunda gitmiyor’ demesidir” karşılığını verdiler.[1]

- Abdurrahman b. Yezid b. Cabir’e, Muaz (r.a.)’in

“Bir toplulukta otururken insanların konuşmaya daldıklarını gördüğünde istekle ve sık sık Rabb’ine yalvar!” dediği haber verildi. Bunun üzerine o şunları söyledi:

“Evet, Muaz doğru söylemiştir. Ebu Talha Hâkim b. Dinar bana sahabilerin “Allah katında kabul olan duanın alameti halkın gaflete daldıkları bir sırada istekle ve sık sık yapılmış olmasıdır” dediklerini söylemişti.”[2]

- Ebu Kılâbe şöyle diyor: “Çarşıda karşılaşan iki kişiden biri diğerine

“Haydi gel de herkesin gaflete dalmış olduğu şu anda Allah’tan af talebinde bulunalım” dedi. Böylece ikisi, bir yere çekilerek Allah’tan bağışlanma dilediler. Bunlardan birisi vefat ettiğinde diğeri onu rüyasında gördü. Ölen kişi arkadaşına

“Sen Allah Teâlâ’nın bizi çarşıda karşılaşıp da bağışlanma dilediğimiz o gün affetmiş olduğunu biliyor musun?’ dedi.”[3]