Islam Tarihi - 29. Sayfa

Hz. Peygamber’in Hz. Ali’ye Dua Etmeleri

- Hz. Ali şöyle anlatıyor: Bir keresinde hastalanmıştım. Hz. Peygamber ziyaretime geldiler. Bir müddet oturduktan sonra kalkarak beni yerlerine oturttular ve abalarını da üzerime attılar ve namaz kılmaya başladılar. Namazı bitirdiklerinde

“Ey Eba Tâlib’in oğlu! Artık sende hastalık kalmamıştır. Çünkü ben Allah Teâlâ’dan kendim için ne istemişsem senin için de aynını istedim. O da benim duamı kabul etmiş ancak bana

‘Senden sonra peygamber gelmeyecektir’ buyurmuştur” dediler. Gerçekten de ayağa kalktığımda kendimi sanki o hastalığa hiç yakalanmamış gibi hissettim.[1]

- Zeyd b. Yüsey’, Saîd b. Vehb ve Amr b. Zî-Merr şöyle anlatıyor: Hz. Ali bir gün bizleri toplayarak

“İçinizde, Hz. Peygamber’in Gadîr-i Hum denilen yerde benim hakkımda söylemiş oldukları sözlerini işitenler ayağa kalksın!” dedi. Bunun üzerine onüç kişi ayağa kalkarak şunları söylediler:

“Allah için şahitlik ederiz ki o gün Hz. Peygamber orada bulunan müslümanlara

“Ben sizlere kendi nefislerinizden daha yakın değil miyim?” diye sordular. Onların

“Evet, ey Allah’ın Rasûlü!” demeleri üzerine de sözlerini şöyle sürdürdüler:

“Şunu biliniz ki ben kimin mevlâsı isem Ali de onun mevlâsı’dır. Rabb’im! Ona yardım edenlere yardım et; onu seveni sev, sevmeyeni de sevme. Ona merhamet gösterene sen de merhamet göster; yine ona düşmanlık yapana sen de düşmanlık yap.”[2]

- Hz. Peygamber, Hz. Ali için şöyle dua etmişlerdir: “Ey Rabb’im! Onun diline doğruluk ve kuvvet ver; kalbini de doğru yola (hidayete) ilet!”.

- Hz. Peygamber, Hz. Ali hakkında şu duayı yapmışlardır: “Ey Allah’ım! Ona doğru hüküm verme kabiliyeti ver!”[3]