Islam Tarihi - 31. Sayfa

Hz. Peygamber’in Ehl-i Beytlerine Dua Etmeleri

- Hz. Peygamber bir gün kızı Hz. Fâtımâ’ya

“Git, kocanı ve iki oğlunu bana getir!” buyurdular. Hz. Fâtımâ gidip getirdiğinde, Hz. Peygamber Hayber ganimetlerinden olan abalarını çıkararak onların üzerine atıp şöyle dua ettiler:

“Ey Rabb’im! Bunlar Muhammed’in ehl-i beytidirler. İbrahim’in ehl-i beyt-i üzerine indirdiğin gibi Muhammed’in ehl-i beytinin üzerine de salevât ve bereketlerini indir. Muhakkak ki sen çok övülen yüce bir zatsın”[1]

- Ebu Ammar şöyle anlatıyor: Vasile b. Eska’ın yanında oturuyordum. Bir ara Hz. Ali’den söz açıldı. Bunun üzerine orada bulunanlar Hz. Ali’ye küfrettiler. Onlar kalkıp gittikten sonra Vasile bana

“Otur da onların küfrettikleri zat hakkında sana birşeyler anlatayım” diyerek şunları söyledi: “Bir gün Hz. Peygamber’in yanında oturuyordum. O sırada Hz. Ali, Fâtımâ, Hasan ve Hüseyin de oraya geldiler. Hz. Peygamber abalarını çıkarıp onların üzerine atarak

“Rabb’im! Bunlar benim ehl-i beytimdir (ev halkımdır). Sen bunlardan kusurları gidererek kendilerini tertemiz yap!” diye dua ettiler. O zaman

“Ey Allah’ın Rasûlü! Ben de onlardan mıyım?” diye sordum.

“Evet sen de onlardansın” buyurdular. Allah’a yemin ederim ki amellerim içerisinde kendisine en çok güvendiğim Hz. Peygamber’in bu müjdeleridir.”[2]

- Hz. Ali şöyle anlatıyor: Bir gün Hz. Peygamber’in huzuruna girdiğimde hanımım Fâtımâ ile oğullarım Hasan’la Hüseyin’in bir sergi üzerinde oturmakta olduklarını gördüm. Hz. Peygamber beni de onların yanına oturttular. Sonra da serginin uçlarını üzerimize atıp bağlayarak “Ey Rabb’im! Benim razı olduğum gibi sen de bunlardan razı ol!” buyurdular.[3]