Islam Tarihi - 62. Sayfa

Hz. Aişe’nin Bu Konudaki Rivayeti

- Rasûlullah geceleyin uyandığında şöyle derdi: “Senden başka mabud yok. Ey Allah’ım! Seni ortaktan tenzih ediyorum. Bunu hamdinle ifade ediyorum. Seni günahımı affetmeye davet ediyor, rahmetini umuyorum. Ey Allah’ım! İlmimi artır. Beni hidayet ettikten sonra kalbimi kaydırma. Katından bana bir rahmet hibe et. Kesinlikle sen çokça ihsan edensin.[1]

Rasûlullah bir meclisten kalktığında çoğunlukla ashabına şöyle dua ederdi: “Yarab! Her birimize, sana karşı gelmekten alıkoyacak bir korku ve Dünya musibetlerini kolaylaştıracak bir inanç ver. Din kaldıkça bizi kulaklarımızdan, gözlerimizden ve kuvvetimizden faydalandır. Bize zulmedenlerden intikamımızı al, bize düşmanlık edenlere karşı bize yardım et. Bizi, dinimizde musibetlendirme, dünyayı bizim için gaye etme ve acımayan kimseyi başımıza musallat etme.[2]