Islam Tarihi - 65. Sayfa

Hz. Peygamber’in Seferdeki Duası Hakkında İbn Ömer ve Bera’nın Rivayetleri

- Rasûlullah devenin sırtına binip de sefere çıktığında Allah’a hamdu sena eder, tesbih eder ve üç defa tesbih getirirdi. Sonra şöyle dua ederdi:

“Bize şu bineği musahhar kılan Allah’ı ortaktan tenzih ediyorum. Ey Allah’ım! Senden bu seferle birri, takvayı ve razı olacağın ameli istiyoruz. Ey Allah’ım! Bize şu seferimizi kolaylaştır. Yeryüzünün uzaklığını bize yaklaştır. Yarabbi! Seferde arkadaş ancak sensin, geride kalan ailemizin koruyucusu sensin. Ey Allah’ım! Seferin şiddetinden ve meşakkatinden sana sığınıyorum. Döndüğümüzde ailemizin, malımızın başına bir felaketin geldiğini görmekten sana sığınıyorum”. Bu seferden döndüğünde de bunu söylüyor ve ayrıca şunları da ekliyordu: “Allah’a yönelmiş, O’na kulluk ve secde etmiş olarak döndük”[1]

- Hz. Peygamber bir sefere çıktığında şöyle dua ederdi: “Yarab! Hedefe hayırlı bir şekilde varmayı, önden gelen bir mağfiret ve rızanı istiyorum. Hayr senin elindedir, sen herşeye kâdirsin. Yarab! Seferde arkadaş ancak sensin. Geride kalan ailemizin koruyucusu sensin. Yarab! Bize seferi kolaylaştır. Mesafeleri yaklaştır. Ey Allah’ım! Seferin meşakkatinden, döndüğümüzde bir felaketle karşılaşmaktan sana sığınıyorum.”[2]