Islam Tarihi - 8. Sayfa

2. FASIL: CEMAAT HALİNDE VE YÜKSEK SESLE DUA EDİLMESİ VE SONUNDA DA ÂMİN DENİLMESİ

Hz. Peygamber’in, Sahabilerinden Bazı Kimselerin Dualarına Âmin Demeleri

- Bir kişi Zeyd b. Sâbit’e gelerek birşey sordu. Bunun üzerine Zeyd adama şunları söyledi:

“Ebu Hüreyre’ye git! Çünkü bir gün ben, Ebu Hüreyre ve bir de falan adam mescitte oturmuş Rabb’imizi anarken Hz. Peygamber yanımıza geldi ve bizimle birlikte oturdular. Bunun üzerine biz uzun bir süre sustuk. Nihayet Hz. Peygamber

“Ben geldiğimde ne söylüyorsanız ona devam ediniz!” buyurdular. Arkadaşımla ben Ebu Hüreyre’den Önce davranarak dualarımızı tekrarladık. Hz. Peygamber de

“Amin!” dediler, Bizden sonra da Ebu Hüreyre

“Rabb’im! Senden, arkadaşlarımın istediklerini ve bir de unutulmayan bir ilim isterim” dedi. Hz. Peygamber onun duasına da

“Âmin!” dediler. Ebu Hüreyre’nin duasını işittiğimizde

“Ey Allah’ın Rasûlü! Biz de Allah’tan unutulmayan bir ilim isteriz!” dedik. O zaman Hz. Peygamber

“Bu konuda Devs kabilesinden olan şu genç (Ebu Hüreyre) sizi geçti” buyurdular.[1]