Islam Tarihi - 39. Sayfa

Hz. Peygamber’in Son Hutbesi

- Allah’ın Rasûlü, “Çeşitli kuyulardan getirilmiş sudan yedi kırba üzerime dökün. Belki biraz hafiflik hissederim de çıkıp halka vasiyette bulunuyorum” dedi. Hz. Peygamber başını sımsıkı bağladığı bir bez parçasıyla minbere çıktı. Allah’a hamdu sena ettikten sonra “Allah’ın kullarından bir kul, dünya ile Allah katındaki nimetler arasında muhayyer bırakılmıştır. O kul da Allah’ın katındaki nimetleri tercih etmiştir” dedi. Rasûlullah’ın bu hutbesinin manasını Ebubekir’den başka hiçbir sahabi anlamadı. Ebubekir ağlayarak “Babalarımızı, analarımızı ve çocuklarımızı sana feda ederiz” dedi. Hz. Peygamber

“Yerinde dur! Benim yanımda dostluk ve yardım bakımından insanların en üstünü Ebu Kuhafe’nin oğludur. Mescide açılan kapılara bakın ve Ebubekir’in kapısından başka bütün kapıları kapatın. Çünkü ben, onun üzerinde bir nur gördüm” dedi.[1]

- Hz. Peygamber hastalığı sırasında “Üzerime su dökünüz” dedi. Sonra çıkarak Allah’a hamd ve sena ettikten sonra Uhud şehidlerinden bahsetti ve onlara Allah’tan mağfiret diledi ve dua etti. Sonra “Ey muhacirler! Siz durmadan artıyorsunuz. Ensar ise olduğu gibi kalmaktadır. Kesinlikle ensar benim sığındığım dostlarım ve sırdaşlarımdır. Onların iyilerine ikramda bulununuz ve kötülerinin de kusurlarına göz yumun” dedi. Hz. Peygamber’in sözlerinin ne anlama geldiğini anlayan Hz. Ebubekir ağladı.[2]

- Hz. Peygamber bir konuşmasında “Allah bir kulunu dünya ile Allah’ın katında bulunan nimetler arasında muhayyer bırakılmıştır. O kul da Allah’ın katındakini seçti.” buyurdu. Bunun üzerine Ebubekir ağladı. Biz, Hz. Peygamber herhangi bir kuldan bahsediyor sanarak, Ebubekir’in ağlamasına hayret ettik. Meğerse muhayyer bırakılan kul, Hz. Peygamber imiş. Ebubekir bunu anlamış. Fakat biz anlamamıştık. Hz. Peygamber “Sohbetinde ve malında benim için insanların en emin olanı Ebubekir’dir. Eğer rabbimden başka bir dost edinseydim kesinlikle Ebubekir’i dost edinirdim. Fakat İslâm dostluğu ve sevgisi vardır. Mescide açılan bütün kapıları kapatın. Yalnız Ebubekir’in kapısı açık kalsın” buyurdu.[3]

- Allah Rasûlü öleceği hastalığında siyah bir bez ile başını bağladığı halde çıktı. Başına siyah bir sarık sarmış ve ucunu omuzları arasına sarkıtmıştı. Minbere çıkıp oturdu.... diye devam edip yukardaki hadis gibi devam ediyor. Ancak Hz. Peygamber’in ensar hakkında tavsiyede bulunduğu ve bu hutbenin Hz. Peygamber’in son hutbesi olduğu ve Hz. Peygamber’in bir daha mescide çıkamadığı da kaydedilmiştir.[4]

- Hz. Peygamber son hutbesinde “Kim beş vakit farz namazları cemaatle kılmak hususunda dikkatli olursa, o çakan şimşek gibi sırat köprüsünü geçenlerin ön safında olur. Allah onu tabiinlerin ilk kafilesi içinde haşreder. Beş vakit namazı cemaatle kıldığı her gün ve her gece için, Allah yolunda şehid edilen bir kişinin ecri kadar ecir verilir” buyurdu.[5]