Islam Tarihi - 53. Sayfa

Hz. Ömer’in Bir Hutbesinde Kader Hakkında Konuşmayı Yasaklaması

- Hz. Ömer Câbiye denilen yerde bir hutbe irat ederken

“Allah Teâlâ’nın doğru yola ilettiği kimseyi hiç kimse dalâlete düşüremez. O’nun dalâlete düşürdüğü bir kimseyi de hiç kimse doğru yola iletemez” dedi. Bunun üzerine cemaattan birisi Farsça birşeyler söyledi. Hz. Ömer de tercümanına dönerek

“O adam ne diyor? Bana terceme et!” buyurdu. Tercüman

“Allah’ın hiç kimseyi dalâlete düşürmeyeceğini söylüyor” demesi üzerine de şunları söyledi:

“Allah’ın düşmanı yalan söylüyor! Seni yaratan da dalâlete düşüren de O’dur. Dilerse seni ateşe (cehenneme) de atacaktır. Eğer aramızda ahit olmamış olsaydı senin boynunu vurdururdum. Allah Teâlâ Adem’i yarattığında onun zürriyetini gruplara ayırarak cennet ve cehennemliklerin yapacakları amelleri ayrı ayrı yazdı. Daha sonra da ‘Bunlar cennet için, şunlarsa cehennem içindir’ buyurdu”. Hutbeden sonra dağılan cemaat kader konusunda ihtilafa düştü.

- Bazı kimseler Hz. Ömer’e gelerek

“insanlardan bazıları kader hakkında konuşuyorlar!” dediler. Bunun üzerine Hz. Ömer minbere çıkarak şunları söyledi:

“Ey İnsanlar! Sizden Önceki ümmetlerin helâk olmalarının sebebi kader konusuna dalmalarıdır. Ömer’in nefsini elinde tutana yemin ederim ki sizden herhangi iki kişinin kader hakkında konuştuklarını işitirsem ikisinin de boyunlarını vurdururum”. Hz. Ömer’in bu tehdidinden sonra Haccâc-ı Zâlim zamanında Şam’da yeni bir grup ortaya çıkıncaya kadar halk kader hakkında konuşmadı.[1]