Islam Tarihi - 63. Sayfa

8. FASIL: MÜ’MİNLERIN EMÎRİ Hz. OSMAN’IN İRAT ETMİŞ OLDUĞU HUTBELER

- Hz. Osman, kendisine biat edildiğinde müslümanların yanına çıkıp bir hutbe irat etti. Bunda Allah’a hamd ü senalar ettikten sonra şunları söyledi: “Ey insanlar! İnsanın yüklenmiş olduğu iş ve vazifeler ilk anda ona çok ağır gelir! Ancak önümüzde daha nice günler vardır. Eğer yaşarsam sizlere daha güzel bir şekilde hitap edeceğim. Hatip değiliz ama Allah bize hitap etmeyi öğretecektir.”[1]

-  Şûrâ ehli tarafından biat edilerek halife seçilen Hz. Osman üzgün bir şekilde Hz. Peygamber’in minberine çıktı. Allah’a hamd ü senalarda bulunup Hz. Peygamber’e salat ü selam getirdikten sonra şunları söyledi:

“Siz her an için değişen bir yuvadasınız ve hayatınızın bundan sonraki bölümünü yaşamaktasınız. Öyleyse henüz gelmemiş iken gücünüz yettiği kadar ölüme en güzel bir şekilde hazırlanınız ve ömrünüzü en hayırlı şekilde değerlendiriniz. Şunu biliniz ki bu imkan sizlere verilmiştir. Unutmayınız, eceliniz sabah ya da akşam hiç beklemediğiniz bir anda size gelebilir. Bu dünya aldatma üzerine kurulmuştur. Nitekim Allah Teâlâ “Sakın dünya hayatı sizi aldatmasın ve şeytan Allah’ın affına güvendirerek sizi kandırmasın!” (Lokman: 31/33) buyurmaktadır. Geçmiş ümmetlerden ders ve ibret alınız. Sonra var gücünüzle çalışınız ve sakın gaflete düşmeyesiniz; Çünkü siz gaflet etseniz bile her anınızdan gaflet edilmeksizin sorguya çekileceksiniz. Hani dünyanın evlatları nerede? Dünyayı imar eden arkadaşları nerede? Dünyadan çok uzun bir süre yararlananlar nerede? Dünya onları da kaldırıp atmadı mı? O halde Allah Teâlâ dünyayı nereye atmış ve ona değer vermemişse siz de onu oraya atınız ve kendisine değer vermeyiniz. Yalnızca ahireti elde etmeye çalışınız. çünkü Allah, bu dünya hayatından daha hayırlı olan ahiret hayatı için şöyle bir temsil getirmiştir: “Onlara dünya hayatının örneğini açıkla: (O), gökten indirdiğimiz su gibidir ki o su sayesinde yeryüzünün bitkileri (gürleşerek) birbirine karıştı. Arkasından (O bitkiler) rüzgarların savurduğu çer-çöp haline geldi. Allah herşeye kadirdir. Mal ve oğullar dünya hayatının ziynetidir. Bâki kalacak olan sâlih ameller ise Rabb’inin nezdinde hem sevap bakımından hem de ümit etmek bakımından daha hayırlıdır (Kehf: 18/45-46)”. Hutbesini bitiren Hz. Osman minberden indi; cemaat da ona biat etti.[2]

- Kendisine biat edildiğinde Hz. Osman halka şöyle hitap etti: “Ey insanlar! üzerime bir yük yüklendi ve ben de bunu kabul ettim. Ama şunu biliniz ki ben kendiliğimden birşey icat edecek değilim; ben yalnızca benden öncekilerin yolunu izleyecek olan bir tâbiyim. Bilmenizi isterim ki Allah’ın kitabından ve Hz. Peygamber’in sünnetinden sonra benim üzerimde üç hakkınız vardır: Birincisi benden önceki zatların koymuş oldukları ve sizin de üzerinde icma ettiğiniz (birleştiğiniz) hükümlere tâbi olmamdır. İkincisi hakkında hüküm ve rivayet bulunmayan konularda yetkili kimselerle istişâre etmemdir. Üçüncüsü hak etmediğiniz ve gerekmediği sürece size elimi ve kamçımı kaldırmamamdır. Unutmayınız ki dünya hayatı, süslenmiş ve insanlara sevdirilmiş çekici bir hayattır. Bunun içindir ki birçok kimse ona kapılmıştır. Sakın dünyaya güvenip meyletmeyiniz. çünkü o kendisine güvenilebilecek birşey değildir. Şunu da biliniz ki dünya kendisini terkedenler müstesna hiç kimsenin yakasını bırakmaz!”[3]