Islam Tarihi - 80. Sayfa

Hz. Ali’nin Çeşitli Hutbeleri

- Hz. Ali bir hutbesinde şunları söyledi: “İnsanlar üzerine öyle çetin bir zaman gelecektir ki onunla emrolunmadığı halde zengin, sahip olduğu mallara sımsıkı sarılacaktır. Halbuki Allah Teâlâ bir âyet-i kerimesinde “Aranızdaki fazileti, yardımlaşmayı unutmayınız” buyurmaktadır. Kötüler itibar görüp iyi insanlar zillete itilecektir. Zengin ve kötü kimseler mecbur kalanların mallarını yok pahasına ellerinden alacaklardır. Halbuki Hz. Peygamber bu tip alışverişi ve ağaç üzerindeki meyveleri olgunlaşmadan satmayı yasaklamıştır.”[1]

- Abdurrahman b. Avf (r.a.)’in azatlısı Ebu Ubeyd şöyle anlatıyor: Bir kurban bayramı namazını Hz. Ali’nin arkasında kıldım. Ezan ve kâmet getirilmeksizin namazı kıldırdıktan sonra minbere çıkarak şunları söyledi:

“Ey insanlar! Hz. Peygamber keseceğiniz kurbanların etini üç günden fazla yemenizi yasaklamıştır. O halde üç günden sonra bunlardan yemeyiniz.”[2]

- Rib’î b. Hıraş şöyle anlatıyor: Hz. Ali’nin bir hutbesini dinledim. Şöyle diyordu: “Ben Hz. Peygamber’in ‘Benim adıma yalan uydurmayınız. Kim benim adıma bir yalan uydurursa o ateşe (cehenneme) atılır” buyurduğunu duydum”[3]

- Hz. Ali bir gün bir hutbe irad ederek şunları söyledi: “Ey insanlar! İster evli isterse bekar olsun zina ettiklerinde köle ve cariyelerinize had cezasını tatbik ediniz. çünkü bir keresinde Hz. Peygamber’in bir cariyesi zina etmişti. Hz. Pevgamber bana, ona had cezası uygulamamı emrettiler. Ancak bu emri yerine getirmek için yanına girdiğimde cariyenin nifastan yeni çıktığını gördüm ve bu cezayı uyguladığımda ölmesinden korkarak vazgeçtim. Gelip Hz. Peygamber’e olup-biteni anlattığımda ‘İyi etmişsin’ buyurdular”.

- Abdullah b. Seb’ şöyle anlatıyor: Hz. Ali bir gün minbere çıkıp elleriyle başını ve sakalınıişaret ederek

“Cansız maddelere can verip kupkuru tohumları yeşerten Allah’a yemin ederim ki adamın biri şunu şununla boyayacaktır” dedi. Bunun üzerine cemaat

“Bunu kim yapacak? Söyleyin de onun soyunu sopunu yok edip kokunu kazıyalım” dediler. Hz. Ali

“Size Allah ile yemin verdiriyorum ki benim katilimden başka onun yakınlarından hiç kimseyi öldürmeyeceksiniz!” buyurdu. O zaman

“Öyleyse senden sonra halife olacak kişi yi seç!’ dediler. Hz. Ali buna da şu karşılığı verdi:

“Hayır; ben kendimden sonrası için hiç kimseyi seçmem. Ben sizleri Hz. Peygamber’in bizi kendisine teslim etmiş oldukları şeye teslim ediyorum”[4]

- Hz. Ali bir gün minbere çıkıp gömleğinin yeninden, içerisinde güzel koku bulunan bir şişe çıkararak “Ey insanlar! Kendisinden başka ilah olmayan Allah’a yemin ederim ki şu elimdeki hariç malınızda az ya da çok hiç birşey eksiltmedim, beytülmalınızdan hiç birşey almadım. Bunu da bana bir köy muhtarı hediye etti” buyurdu.[5]

- Umeyr b. Abdilmelik şöyle anlatıyor: Hz. Ali bize Kûfe minberi üzerinde şöyle bir hutbe irat etti: “Hz. Peygamber bazı zamanlar hiç birşey sormadığım halde bazı şeyler söylerlerdi. Ama kendisinden hayırlı birşey sorduğumda mutlaka cevap verirlerdi. Bir keresinde Allah Teâla’nın şöyle buyurduğunu söylediler: “Arşımın üzerindeki yüceliğime yemin ederim ki herhangi bir köy ya da ev halkı, yahut da çöllerde tek başına yaşayan bir kişi hoşlanmadığım isyan ve günahlardan sevdiğim itaat ve ibadetime dönerse ben de onları hoşlarına gitmeyen azabımdan, hoşlanacakları rahmetime götürürüm. Diğer taraftan tersi olur, yani bu kişiler sevdiğim itaat ve ibadetimden, hoşlanmadığım isyan ve günahlara dönerek olurlarsa ben de sevdikleri rahmetimi, hoşlarına gitmeyecek azabımla değiştiririm.”[6]