İslami Okul Okulların En Önemlisi
Islam Tarihi - 84. Sayfa
11. FASIL: EBU SÜFYAN’IN OĞLU MUAVİYE’NİN HUTBELERİ
- Ebu Süfyan’ın oğlu Muaviye Medine’de halka hitap ederek şunları söyledi: “Ey insanlar! Şunu biliniz ki Allah Teâlâ’nın vermek istediğine hiç kimse mâni olamaz; diğer taraftan da O’nun menettiğini de hiç kimse veremez. Mal ve servet Allah katında sahibine hiç bir yarar sağlamaz. Allah kime hayır vermek isterse onu dinde fakih (bilgi sahibi) kılar”. Ben bu sözleri, şu minber üzerinde söyleyen Hz. Peygamber’den işittim”.
- Muhammed b. Abdirrahman şöyle anlatıyor: Muaviye’nin bir hutbesini dinledim. O şöyle diyordu: “Ben Hz. Peygamber’in şöyle buyurduğunu işittim: “Allah Teâlâ kime hayır vermek dilerse onu dinde fakih (bilgili) kılar. Veren Allah’tır; bense sadece bir dağıtıcıyım. Kıyamet kopuncaya dek bu ümmet Allah Teâla’nın emirleri üzerinde duracak ve düşmanları da onlara bir zarar veremeyecektir.”[1]
- Muaviye b. Ebî Süfyan bir hutbesinde şunları söyledi: “Ben Hz. Peygamber’i şöyle söylerken işittim: “Ümmetimden bir tâife, emri gelinceye kadar Allah Teâlâ’nın emirlerini ayakta tutacaktır. Böyle devam ettikleri sürece de düşmanları onlara bir zarar veremeyecektir”.
- Başka bir rivayette de “Bunlar düşmanlarına karşı daima muzaffer olacaklardır” ibaresi vardır.
- Muaviye bu hutbeyi irat ederken cemaat arasında bulunan Malik b. Yehâmir ayağa kalkarak “Ben Muaz b. Cebel’i bu tâifenin Şam’lılar olduğunu söylerken bizzat dinledim” dedi.[2]
- Muaviye hutbesinin sonunda şu âyeti delil olarak getirdi: “Ey İsa! Ruhunu bedeninle birlikte alacağım. Seni kendime yükselteceğim ve kafirlerden ayıracağım. Sana tabi olanları kıyamet gününe kadar kafir olanlardan üstün kılacağım” (Âl-i İmran: 3/55).
- Bir keresinde Muaviye minberde şunları söyledi: “Hz. Peygamber’in şöyle buyurduklarını işittim: “Ey insanlar! ilim öğrenmekle, fıkıhsa o yolda çalışmakla elde edilir. Allah Teâla kime hayır murat ederse onu dinde fakih (bilgi sahibi) kılar. Kulları içerisinde Allah’tan gerçek mânâda âlimler korkar. Allah’ın emri gelinceye kadar ümmetimden bir taife haktan ayrılmayarak insanlara galebe çıkacaktır. Bunlar hiç kimseden çekinmez ve düşmanlarından da korkmazlar”[3]
[1] Bu ve bundan önceki: İbn Abdilber, Cami-u Beyâni’l-İlm I/20 (1-Muhammed b. Ka’b el-Kurezi’den 2- Muhammed b. Abdirrahman’dan Buhari’den Humeyd b. Abdirrahman diye geçmektedir ki doğrusu da budur).
[2] Bu ve bundan önceki ikisi; Kenz VIII/130 (İmam Ahmed, Ebu Ya’lâ, Yakub b. Süfyan ve başkaları Umeyr b. Hâni’den).
[3] Bu ve bundan önceki; Kenz VII/130 (1-İbn Asâkir, Yunus b. Halebi el-Cenedi’den 2-Yine İbn Asâkir Mekhul’den).
Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe, Akçağ Yayınları: 3/227-228.